Ímyndarsmiðir Vinstri grænna og Samfylkingarinnar völdu Norræna húsið sem fundarstað fyrir stjórnarmyndunarviðræður.

Þetta er auðvitað ekki tilviljun.

Steingrímur J. hefur talað um að hann vilji mynda „norræna velferðarstjórn“.

Kannski er þetta tilraun til að stjórnin fái nafnið „Norræna stjórnin“ eða eitthvað í þá veru.

Svona líkt og við höfum áður þekkt Viðeyjarstjórnina og Þingvallastjórnina.

Tvennt er þó við þetta að athuga:

Öll Norðurlöndin sem vísað er til eru aðilar að Evrópusambandinu, utan eitt, Noregur.

Aðaástæðan fyrir því er olíugróðinn; Norðmenn pumpa upp svo mikilli olíu að þeir sjá enga þörf á ESB aðild.

Og svo er hitt að það voru sósíaldemókratar sem byggðu upp norræna velferðarkerfið – ekki flokkar til vinstri við þá, sósíalistar eða kommúnistar.

Í kvöld sýnir Kvikmyndasafn Íslands myndina Aadalen 31 eftir Bo Widerberg. Hún fjallar um söguleg verkfallsátök í Svíþjóð árið 1931.

Í verkfallinu í Aadalen voru fimm verkamenn drepnir af hermönnum. Þetta vakti mikla reiði, það blasti við að atvinnurekendur og ríkisstjórnin í hinni fjarskalega íhaldssömu Svíþjóð höfðu gengið of langt.

Ári seinna komust sósíaldemókratar til valda í landinu og hófu uppbyggingu hins norræna velferðarkerfis. Það varð lýsandi fyrirmynd þegar veröldin logaði í ófriði og öfgastefnur tókust á. Kratarnir voru við völd áratugum saman.

Seinna komu í ljós ýmsar brotalamir á velferðarkerfinu – en það er önnur saga.