„Og ég verð bara að segja það ég gagnrýni einhliða, elítukennda umfjöllun ákveðinnar hirðar hér í fjölmiðlaheiminum í þessu máli.“

Þetta sagði Steingrímur J. í leiðtogaþætti sjónvarpsins áðan. Jóhanna brást illa við. En er þetta nokkuð annað en tilraun til að drepa málinu á dreif?

Staðreyndin er sú að Samfylkingin er langstærsti stjórnmálaflokkurinn eftir kosningarnar. Hún hefur náð því langþráða takmarki sínu. Jók fylgi sitt þrátt fyrir að hafa verið í ríkisstjórn í hruninu.

Það er vandséð að hægt sé að mynda ríkisstjórn án Samfylkingarinnar, nema þá að Vinstri græn fari að vinna með Sjálfstæðisflokknum. Þá þyrfti líka stuðning Framsóknarflokks eða Borgarahreyfingar.

Samfylkingin setur ESB sem ófrávíkjanlegt skilyrði fyrir stjórnarþátttöku. Hún hefur hamrað á þessu fyrir og eftir kosningar. Það er eiginlega óhugsandi að hún bakki með það eftir stóru yfirlýsingarnar.

Framsóknarflokkurinn samþykkti aðildarviðræður með miklum meirihluta á flokksþingi sínu. Borgarahreyfingin vill aðildarviðræður. Það eru aðildarsinnar í þingflokki Sjálfstæðisflokksins.

Því verður ekki betur séð en að þeir sem eru fylgjandi viðræðum við ESB séu í meirihluta í þinginu.

Samfylkingin getur líka farið í stjórnarmyndunarviðræður með Framsókn og Borgarahreyfingu.

Þetta er hin pólitíska staða. Það er hægt að fullyrða að þetta sé bara mál elítunnar sem komi venjulegu fólki ekki við – það er dálítið brött yfirlýsing –  en menn kjafta sig ekki frá þessu, hvorki Steingrímur né aðrir. Það er kominn tími til að hrökkva eða stökkva.

Og auðvitað heldur engin að ekki þurfi að ræða um hin málin: Atvinnulífið, heimilin, bankana, spillinguna.

Það er heldur ekki eins og fjölmiðlarnir hafi svikist um það. Í þætti mínum í dag var ég til dæmis með viðtöl við tvo menn sem koma ESB ekkert við, annað um endurfjármögnun bankanna, hitt um fjármálahrunið.

Í hálfan mánuð fjölluðu fjölmiðlar svikalaust um styrkjamálin. Bjarni Ben og Sigmundur kvörtuðu á kosninganótt undan of mikilli áherslu á þau, voru hundfúlir, en þá var það Steingrímur sem mótmælti.

Á þessum tíma komst ESB ekki að. Fræg grein Benedikts Jóhannessonar markaði nokkur vatnaskil. Yfirlýsingar um Samfylkingarinnar um aðild urðu líka digurbarkalegri, flokkurinn hleypur ekki frá þeim núna.

ESB er átakamálið varðandi stjórnarmyndun og verður það næstu dagana. Aðalfréttin. Andstæðingar ríkisstjórnarinnar munu líka hamra á þessum ágreiningi. Fókusinn verður á þessu næstu dagana.

Alveg burtséð frá elítunni.

Og svo má í framhjáhlaupi geta þess að Björn Bjarnasson kennir dálkahöfundum í Morgunblaðinu um slæman árangur Sjálfstæðisflokksins.