Kannski er þetta bara vel meint, en samkvæmt myndbandinu hér að neðan eru þessar buxur lausnin á þeim leiða vanda að konum sé nauðgað í tíma og ótíma.

Já það er alltaf verið að leita leiða til að gera okkur konurnar öruggari í umhverfi okkar. Lýsa upp dimma stíga, segja okkur að drekka nú ekki of mikið, selja okkur naglalakk sem getur greint hvort búið er að byrla okkur eitthvað út í kokkteilglasið, klæða okkur ekki alltof glyðrulega – og það nýjasta er skírlífsbelti – þessar sniðugu buxur sem kona á að klæðast þegar hún fer út á meðal manna (því þeir eiga jú erfitt með að hemja sig). Buxurnar eru þeirri náttúru gæddar að aðeins sú sem klæðist þeim getur afklæðst þeim. Svo að þegar ljóti nauðgarinn stekkur út úr runnanum og ætlar að kasta sér í klofið er konan „örugg“.

Við virðumst því miður ennþá vera langt frá því að setja ábyrgð á kynferðisbrotum þangað sem hún á heima og leyfa þeim sem nauðga að bera hana. Hvernig væri nú að fara að kalla karlmenn til ábyrgðar (já strákar, því miður er ykkar kyn mikill meirihluti þeirra sem nauðga)? Mér dettur ýmislegt í hug – nærbuxur sem gera holdris ómögulegt eða mjög sársaukafullt, skór með bjöllum sem glymja við hvert fótmál, almennilegar refsingar við nauðgunum, já bara leiðrétting á meðferð nauðgunarmála í réttarkerfinu, og hei hér er rosalega byltingarkennd hugmynd – FRÆÐSLA um það hver ber ábyrgðina!

Nútímaskírlífsbeltið í myndbandinu minnir óneitanlega á þau sem voru vinsæl á miðöldum. Þá fóru menn hægri vinstri í svakalega langar krossferðir og til að sanna tryggð sína klæddust konur þeirra, sem heima sátu, skírlífsbeltum á meðan. Að sjálfsögðu mjög skýr birtingarmynd eignarhalds krossfaranna á konunum.

Kíkið á myndbandið og myndið ykkur skoðun!