Þingmenn voru á faraldsfæti og héldu þingmenn Flokks fólksins meðal annars sameiginlega fundi á höfuðborgarsvæðinu, Suðurlandi, Suðurnesjum, Vesturlandi og Norðurlandi. Sigurjón kom inn á þetta í ræðu undir dagskrárliðnum störf þingsins í gær.
„Þetta voru vel sóttir fundir og kærkomið tækifæri fyrir okkur til að heyra í heimafólki sem gaf okkur fjölmargar ábendingar og veganesti í þingstörfin fram undan. Við fengum einnig mikla hvatningu. Við fengum hvatningu til að halda áfram að vinna að góðum verkum ríkisstjórnarinnar, hvatningu til að gera betur, m.a. í sjávarútvegs-, samgöngu- og húsnæðismálum, svo eitthvað sé nefnt. Fólk hefur væntingar til þess að þessi ríkisstjórn skili hér góðu verki áfram.”
Sigurjón sagði síðan að af fjölmörgum samtölum hans við fólk víðs vegar um landið standi eitt sérstaklega eftir.
„Það er samtal við eldri konu í aðdraganda fjölmenns fundar á Akureyri. Það var greinilegt að hún bar mikla virðingu fyrir formanni okkar, Ingu Sæland, ekki aðeins vegna þeirra kjarabóta sem formaður Flokks fólksins hefur beitt sér fyrir heldur einnig vegna þess málflutnings hennar þegar aðrir lítillækka og tala niður kjör þeirra sem minna mega sín.”
Sigurjón sagði síðan að svo skemmtilega hafi viljað til að daginn eftir hitti hann þessa sömu konu á ný og þá í Krónunni á Akureyri.
„Þá hafði hún á orði að barátta Ingu Sæland hefði skilað því að hún hefði efni á því að kaupa þær nauðsynjar sem voru í matarkörfunni. Það er rétt að taka það fram að hún átti lítil réttindi vegna þess að hún var upptekin við annað. Hún hafði fætt og alið upp fjölda barna sem öll urðu nýtir þjóðfélagsþegnar,” sagði Sigurjón og bætti við að uppeldishlutverkið og vinnan á heimilinu hafi ekki verið talin henni til tekna né greiðslna úr lífeyrissjóði.
„Það er rétt að þeir sem skipa hina sérkennilegu frjálshyggjuhugveitu, Viðskiptaráð, æðstu stöður í Seðlabanka Íslands og margir þingmenn Sjálfstæðis- og Miðflokks mættu hugsa til fólks eins og konunnar á Akureyri, hugsa til þess að spara bægslagang og stóryrði þegar það á að tryggja þessu fólki sem minnst hefur bætt kjör með lagasetningu á hinu háa Alþingi.“
