Stundum breytist lífið með ógnarhraða og stundum hægt. Breytingarnar geta verið kærkomnar og stundum þolum við þær ekki. Verst þykir mér þegar hefðirnar henta ekki raunveruleikanum lengur og hlutirnir eru gerðir með einhverjum óheppilegum hætti „… af því svona hefur þetta alltaf verið.“

Þetta er samt önnur pæling sem ég ætla að fara betur í seinna.

Síðustu árin hefur internetið breytt tilveru okkar hraðar en við höfum í sjálfu sér náð að gera okkur grein fyrir. Margir treysta allt of mikið á netið. Halda meira að segja að umræður geti farið fram á netinu með uppbyggilegum hætti. Reynslan hefur gert mig algjörlega ósammála þessu. Kommentakerfi og svokölluð samtöl á netinu eru mögulega versti samskiptamáti sem hægt er að hugsa sér.

Tjáning, eða miðlun skilaboða, getur aldrei verið til fyrirmyndar þegar samskiptin fara fram í örstuttum setningum sem eru gjarna pikkaðar af mikilli hvatvísi á lyklaborð.

Ef tjáskipti eiga að vera góð þá duga ekki bara orðin til. Það er svo margt annað sem skiptir máli í samskiptum. Til dæmis raddblærinn, svipbrigðin, látbragðið, meira að segja andardráttur getur sagt til um hvort manneskjan sem þú ert að tala við er afslöppuð eða ekki. Kaldhæðin eða ekki.

Bestu samskiptin eiga sér stað þegar fólk kemur saman. Næstbestu samskiptin eru mögulega símtal þar sem hægt er að hafa manneskjuna í mynd líka, Facetime, eða þess háttar. Þriðji besti valkosturinn er líklegast símtalið og síðast á listanum eru svo þessi innpikkuðu skeyti, hvort sem er á Messenger eða í sms-um.

Athugaðu að nú er ég að tala um samskipti milli tveggja eða fleiri einstaklinga, ekki tjáningu einnar manneskju sem fer skriflega fram í status, bréfi eða pistli sem þessum.

Manneskjur eru eins ólíkar og þær eru margar. Við erum misjafnlega skrúfuð saman og stundum sjáum við lífið með alveg afskaplega ólíkum hætti. Til að forðast misskilning og koma skilaboðum frá sér á sem allra bestan máta er mjög nauðsynlegt að fólk hittist og tali saman.

Það er líka nauðsynlegt að gefa sér góðan tíma til að hlusta. Og spyrja, ef maður er ekki viss um að hafa skilið viðmælanda sinn rétt.