Ritstjórinn, Sigmundur Ernir Rúnarsson fer hörðum um þau mannrétindabrot sem eiga sér stað í Katar í leiðarar Fréttablaðsins í dag.

17 dagar eru í að Heimsmeistaramótið í knattspyrnu fer af stað í Katar en umdeilt hefur verið að mótið sé haldið í landinu.

Mannréttindi samkynhneigðra, aðbúnaður verkafólks og fleira og fleira hefur verið harðlega gagnrýnt. „Heimsmeistaramótið í knattspyrnu karla hefst í Katar eftir sautján daga, en undirbúningur þess hefur kostað mörg þúsund erlenda verkamenn lífið, enda hafa vinnuskilyrðin verið langt undir þeim öryggisviðmiðum sem þykja sjálfsögð í Evrópu,“ skrifar Sigmundur í leiðara Fréttablaðsins.

„Engu að síður hafa forkólfar heimsknattspyrnunnar geð í sér til að blása til glæsilegustu fótboltaveislu síðari áratuga í þessu landi afturhalds sem ber enga virðingu fyrir mannslífum og mannréttindum. Mannvirðingu og umburðarlyndi skal um stundarsakir vera komið fyrir í skugganum af glæsilegum íþróttamannvirkjum sem kosta allt að þrjátíu milljarða króna, sem nemur líklega fjórföldum samanlögðum kostnaði við öll heimsmeistaramótin hingað til.“

Sigmundur segir Katar vera ofbeldisríki. „ Það er raunalegt að vinsælustu íþróttagrein í heimi skuli vera valinn staður í ofbeldisríki af því tagi sem Katar er. Það er skammarlegt að knattspyrnuforystan í heiminum verðlauni stjórnvöld í landi sem er uppfullt af eitruðum fordómum – og eiga enga samleið með þeim lýðræðisþjóðum sem trúa á skoðanafrelsi og jafnrétti.“

„Í tilviki heimamanna liggur dauðarefsing við samkynhneigð. Hinsegin fólk sem ferðast til þessa lands getur átt yfir höfði sér sjö ára fangelsi ef það verður uppvíst að kynhneigð sinni. Öll kyntjáning á götum úti er bönnuð.“

Sigmundur segir að afsláttur sé nú gefin af mannréttindum vegna þess að þar fer fram stærsta íþróttamót í heimi.

„Á næstu vikum ætlar heimsbyggðin að gefa afslátt af þeim mannréttindum sem barist hefur verið fyrir með kjafti og klóm í svo að segja mannsaldur. Á öllum þeim fótboltadögum sem fram undan eru munu stórir hópar í frjálsum samfélögum þessarar jarðar vera áminntir um það að á tyllidögum helstu og ríkustu íþróttagreinar mannkyns er allt í lagi að loka augunum fyrir harðsvíruðustu tegund af hinseginfóbíu sem þekkist á þessari heimskringlu okkar.“

„Hvað hefðu íslensk knattspyrnuyfirvöld gert ef Heimsmeistaramóti kvenna í knattspyrnu hefði verið valinn staður í Katar? Hefðu þau skilið lesbíurnar í liðinu eftir heima?,“ skrifar Sigmundur.