Bændasamtök og bændur hafa farið mikinn í aðdraganda þjóðaratkvæðagreiðslunnar og ekki hikað við að bera á borð fyrir landsmenn megnustu ósannindi og falsfréttir. Þeir hafa sýnt kjósendum dónaskap og lítilsvirðingu sem landsmenn verðskulda ekki, fólkið sem heldur bændastéttinni uppi.

Versta staða sem gæti komið upp fyrir okkur Íslendinga væri að segja nei í þjóðaratkvæðagreiðslunni og síðan ákvæðu Norðmenn að genga í ESB. Þá er EES fallið um sjálft sig og við utan ESB. Fylgi við aðildarumsókn hefur vaxið í Noregi. Hrund Rudolfsdóttir, athafnakona, er gestur Ólafs Arnarsonar í hlaðvarpi Eyjunnar.

Þegar gerð EES-samningsins stóð sem hæst hafði Jón Baldvin Hannibalsson, þáverandi utanríkisráðherra og helsti arkitekt samningsins merka, gjarnan á orði: „Ófæddu börnin gráta ekki,“ og átti við að engin leið væri að segja fyrir um öll tækifærin sem leyndust í nýjum aðstæðum.

Aðild að Evrópusambandinu myndi opna gríðarlega stóra markaði fyrir íslenskar landbúnaðarafurðir. Mikilvægt er að styðja markvisst og myndarlega við íslenskan landbúnað. Aðild byði einnig upp á að stuðningur fengist við uppbyggingu innviða á Íslandi, sem í mörgum tilfellum uppfylla ekki evrópska staðla, t.a.m. þjóðvegirnir úti á landi.

Við munum fá sterka niðurstöðu varðandi sjávarútveg í aðildarviðræðum við Evrópusambandið. Einnig varðandi landbúnað. Það er mikið hagsmunamál fyrir bændur, ekki síst þá sem hafa fjárfest af myndarskap eða þá sem vilja komast inn í greinina að lækka fjármagnskostnað hér á landi með því að tengjast eða taka upp evru.