Samkvæmt niðurstöðum nýrrar rannsóknar þá segir það svolítið um persónuleika viðkomandi ef háttatímanum er frestað. Niðurstöður rannsóknarinnar sýna að ungt fólk, sem frestar háttatímanum, hefur frekar tilhneigingu til að vera þunglynt.
390 ungir fullorðnir tóku þátt í rannsókninni, meðalaldurinn var 24 ár. Fólkið svaraði spurningaskema sem átti að skera úr um hvort það væri „kvöldtýpa“ eða „morguntýpa“.
„Kvöldtýpa“ nær yfir þá sem vilja vaka langt fram eftir kvöldi og sofa lengi daginn eftir. „Morguntýpa“ nær yfir þá sem gera hið gagnstæða og fara snemma á fætur.
Mat var lagt á fimm persónuleikaeinkenni fólks:
Taugaveiklunarkennd en hún snýr að tilfinningalegu ójafnvægi og stjórn á tilfinningalegum viðbrögðum.
Úthverfu sem einkennist af virkni viðkomandi, ævintýralöngun og gleði.
Opin fyrir upplifunum og sýnir sveigjanleika, sköpunargleði og er forvitin.
Vingjarnleiki þar sem hreinskilni, örlæti og traust koma við sögu.
Samviskusemi þar sem áhersla er lögð á skipulag, skyldurækni, metnað og sjálfsaga.
Þátttakendurnir fylltu einnig út svefndagbók í fjórtán daga til að hægt væri að sjá hversu oft þeir frestuðu háttatímanum.
Niðurstöðurnar eru að þeir sem seinka háttatímanum oft, eru almennt síður líklegir til að leita eftir spennandi eða þægilegum viðburðum sem þeir geta tekið þátt í.
Steven Carlson, aðalhöfundur rannsóknarinnar, skýrði frá þessu í samtali við Eurek Alert.
Hann sagði að það að fara seint í háttinn tengist því að fólk sé síður opið og samviskusemi þess sé minni en hjá þeim sem fara fyrr í háttinn. Þetta geti gert fólkinu erfitt fyrir við að halda sig við holla rútínu.
