Þegar Kirsty Wilkinson fann fullkomna kjólinn fyrir brúðkaup sitt eftir stormasamt ástarsamband keypti hún bleikan fatapoka til að geyma kjólinn í fyrir stóra daginn í febrúar 2008. Rúmu ári síðar átti bleika taskan eftir að koma við sögu á ný sem varð upphafið að leit að grimmilegum morðingja. Sagan af því hvernig morðinginn var leiddur fyrir rétt er afhjúpuð í nýrri heimildarmynd.
Að morgni 6. apríl 2009 ók vörubílstjóri af M4 þjóðveginum og lagði í undirgöng nálægt Porthcawl í Suður-Wales. Sá hann ferðatösku í göngunum. Bílstjórinn hélt að ferðataskan hefði dottið af þakgrind frá bíl sem var að fara yfir brúna fyrir ofan, náði í töskuna og byrjaði að opna hana, þar sem hann sá hönd og ljóst, blóðugt hár.
30 kílómetrum frá í Swansea hafði yfirlögregluþjónninn Dorian Lloyd verið kallaður til starfa til að aðstoða við mál týndrar manneskju sem saknað hafði verið í nokkra daga.
Paul Grabham hafði viku áður, mánudaginn 30. mars, tilkynnt að eiginkonu hans Kirsty 24 ára væri saknað. Vinir hennar sáu hana síðast eftir kvöldstund föstudeginun á undan.
Lögreglan gerði fljótfærnislega leit á heimili hjónanna eftir tilkynningu um hvarfið en ekkert óeðlilegt fannst. Þegar lögreglan fékk tilkynningu um að líkið í fatapokanum væri ung kona var Lloyd kallaður á vettvang.
„Þetta var hræðilegt. Við fundum tvo svarta poka, ruslatunnupoka, inni í fatapokanum. Annar hafði verið settur yfir höfuð líksins og hinn yfir fætur hennar, og hún hafði einnig verið vafin inn í bleikan fatapoka.“
Rannsóknarteymið grunaði að líkið væri af Kirsty en var ekki viss. Penny Roberts, fyrrverandi aðalfréttamaður hjá BBC Wales sem fjallaði um málið á þeim tíma, sagði: „Kona af sömu lýsingu og Kirsty hafði horfið í kringum sama bæ. Það virðist svo ótrúlegt.“
Sú staðreynd að líkið hafði fundist 30 kílómetrum frá heimili Kirsty jók einnig efasemdir þar sem Lloyd sagði að það væri „mjög sjaldgæft að lík væri flutt svona langt“.
Með sönnunargögn sem bentu til þess að Kirsty væri fórnarlambið fékk móðir hennar, Cathy Broomfield, það hræðilega verkefni að reyna að bera kennsl á lík yngstu dóttur sinnar.
Hún sagði í þáttunum The Truth About My Murder á BBC One Wales: „Hún leit út eins og úr hryllingsmynd. Brotið nef, brotinn kjálki. Þeir höfðu þvegið hárið á henni en það var samt blóð í því. Hún leit ekki út eins og litla stúlkan mín. Alir andlitsdrættir hennar höfðu breyst gríðarlega. Það voru bara augabrúnirnar sem ég gat þekkt, lögun þeirra. Ég gat ekki einu sinni grátið, ég var í svo miklu áfalli.“
Lloyd sagði að það að lík Kirsty væri vafið inn í bleika burðarpokann sem hún keypti til að varðveita brúðarkjólinn sinn væri „sérstaklega kvalafull uppgötvun“.
Þegar lögreglan sagði Grabham að eiginkona hans væri líkið í fatapokanum vöktu viðbrögð hans, að svara engum spurningum og sýna engar tilfinningar við þessum hneykslanlegu fréttum, grunsemdir. En lögreglan þurfti miklu meira en grunsemdir og það var þar sem niðurstöður meinafræðiteymisins reyndust svo mikilvægar til að finna morðingja Kirsty.
Krufningin sýndi raunverulegt umfang ofbeldisins sem Kirsty var beitt fyrir andlát hennar. Dr. Richard Shepherd réttarmeinafræðingur sagði að umfang og dreifing meiðsla hennar sýndi „ofbeldisfulla, grimmilega og langvarandi árás“. Kirsty var með fingrafarabletti í kringum hálsinn og bein aftan við tunguna hafði verið brotið, sem sýndi umfang þess ofbeldis sem hún var beitt.
Á meðan var lögreglan að byggja upp mynd af sambandi Kirsty og Grabham. Móðir Kirsty sagði að Kirsty, sem starfaði sem glamúrfyrirsæta, hefði verið í sambandi með öðrum manni en hefði tilkynnt nánast allt í einu að hún ætlaði að giftast einhverjum sem hét Paul. Þau áttu í stormasömu ástarsambandi og giftust þremur mánuðum eftir að þau hittust, en stuttu síðar tók Cathy eftir breytingum á hegðun dóttur sinnar.
Kirsty „leit ekki út eins og hún sjálf“ lengur og hljóp út úr húsinu „eins og hrædd kanína“ þegar eiginmaður hennar byrjaði að flauta fyrir utan. „Hún var taugaveikluð. Okkur líkaði ekki við hann.“
Bréf sem Kirsty og Grabham höfðu sent sín á milli leiddu í ljós vandamál í sambandi þeirra og réttarlæknirinn Dr. Catrin Williams rannsakaði sönnunargögn um parið. „Í þessu sambandi sjáum við einhver merki um þvingandi stjórnunarhegðun. Þetta gæti verið að hafa stjórn á ferðum þeirra, einangra þau og stjórna því hvaða vini þau hitta. Það getur farið svo langt að makinn stjórni í raun öllum þáttum lífs síns.“
Móðir Kirsty sagði að Grabham hefði jafnvel kyrkt Kirsty í partýi, svo mikið að hún „hélt virkilega að hún myndi deyja“.
Þótt sönnunargögn um ofbeldi Grabham væru að aukast, gerði það hann ekki að morðingja. Hann sagði lögreglunni að hann hefði verið úti með Kirsty nóttina sem hún hvarf en orðið mjög ölvaður og farinn einn heim og fullyrt að hann hefði vaknað og séð hana horfna, ásamt handtösku hennar, veski og síma. En nágrannar í íbúðinni fyrir neðan hjónin höfðu heyrt eitthvað á milli klukkan þrjú og fjögur um nóttina, stuttu eftir að Kirsty hafði yfirgefið vini sína þrátt fyrir að þeir hefðu beðið hana um að gista hjá sér í stað þess að fara heim.
Nágrannarnir sögðust hafa heyrt einhvern öskra með því sem hljómaði eins og hönd yfir munninum, fylgt eftir af högghljóðum og einhverju þungu sem var dregið úr baðherberginu.
Vitni á barnum sem Kirsty og Grabham höfðu verið á þetta kvöld mundi eftir að hafa borið fram sangríu með eplum í. Við krufningu fundust eplabitar í smáþörmum Kirsty, sem „passar mjög vel við að Kirsty hafi dáið á milli klukkan þrjú og fjögur að morgni“.
Lögreglan þurfti sönnunargögn um að Kirsty hefði látist í íbúðinni og réttarmeinafræðingurinn Claire Morse fann þau. Hún sá lítil blóðmerki á veggnum og fann meira á gólfinu undir sterku réttarmeinafræðilegu ljósi. Hún sá einnig bletti undir nýmáluðu lofti og fann síðan blóð í öðrum hlutum íbúðarinnar, þar á meðal á baðherberginu. DNA-greining sýndi að blóðið var úr Kirsty og réttarmeinafræðingar fundu einnig örsmá ummerki af blóði hennar á fötum Grabham.
Til að tryggja málatilbúnað gegn honum þurfti lögreglan að sanna að Grabham hefði flutt lík Kirsty í undirgöngin. Símagögn sýndu að farsími Grabham var á staðnum þar sem lík Kirsty fannst klukkan 22:30 þann 31. mars, þar sem Grabham hafði móttekið og sent smáskilaboð þaðan á þeim tíma.
Í janúar 2010 var Grabham ákærður fyrir morðið á Kirsty og var sakfelldur fyrir að hafa myrt hana. Hann var dæmdur í lífstíðarfangelsi með lágmarksrefsingu í 19 ár.
Roberts man eftir réttarhöldunum. „Hegðun Grabhams fyrir dómi breyttist aldrei. Hann sýndi alls engar tilfinningar. Hann sýndi aldrei nein svipbrigði.“
Áhrif dauða Kirsty áttu eftir að hafa enn sorglegri afleiðingar. Hún átti tvær eldri systur, önnur þeirra, Hayley, var aðeins 16 mánuðum eldri og voru þær Kirsty afar nánar. Móðir þeirra sagði: „Þær elskuðu hvor aðra heitt. Hayley sagði: „Mér líður eins og hluti af mér hafi verið rifinn burt. Ég get ekki lifað án litlu systur minnar.“ Hún byrjaði að drekka mjög mikið. Hún dó í örmum mínum á Walsgrave-sjúkrahúsinu í Coventry. Tvær dætra minna létust alltof ungar.“
