Markmiðið með dvölinni í hellinum var að kanna hvar mörk fólks liggja þegar kemur að því að aðlagast einangrun. Fólkið lauk dvölinni í hellinum klukkan 10.30 á laugardaginn og kom þá aftur upp á yfirborðið. Það var ansi fölt eftir þessa löngu dvöl neðanjarðar og augu þess áttu erfitt með að þola birtuna þegar þau sáu yfirborð jarðar aftur.
Leiðtogi hópsins var Christian Clot sem stundar rannsóknir á aðlögunarhæfni fólks og segist vera „atvinnukönnuður“. „Framtíð okkar sem manna hér á jörðinni mun sífellt þróast. Við verðum að læra hvernig heilar okkar geta fundið nýjar lausnir óháð þeirri stöðu sem við erum í,“ sagði hann að sögn BBC.
Þátttakendurnir, sem eru á aldrinum 27 til 50 ára, voru án úra, síma og náttúrulegs ljóss á meðan þeir dvöldu í hellinum. Þar var hitastigið 12 gráður og loftrakinn 95%. Allir voru með skynjara sem skráðu viðbrögð fólksins við að upplifa ekki dag og nótt eða annað tengt tíma og rúmi.
Þegar fólkið kom út úr hellinum var það með sérstök gleraugu til að vernda augun fyrir sólargeislum.
Á meðan á dvölinni í hellinum stóð átti fólkið að fylgja líkamsklukku sinni hvað varðar svefn- og matartíma. Dagarnir voru ekki mældir í klukkustundum heldur í hringrás svefns þeirra. Fólkið þurfti að leysa ýmis verkefni á meðan á dvölinni stóð.
Marina Lancon, 33 ára, var ein sjö kvenna sem tóku þátt. Hún sagði að helladvölin hafi verið eins og að ýta á pásu takkann.
Clot sagði að það hafi ekki komið á óvart að margir þátttakendanna hafi misst tímaskynið á meðan á dvölinni stóð og hafi upplifað dagana 40 sem 30 daga. Einn upplifði dagana sem 23 en ekki 40.
Verkefnið nefnist „Deep Time“ og hefur það fengið 1,2 milljónir evra í styrki.
