Hann var af ættflokki Hútúa. Þetta vakti mikla reiði meðal Hútúa sem höfðu áratugum saman talið að þeir sættu verri meðferð en Tútsar í landinu og væru kúgaður þjóðfélagshópur. Reiðin hafði lengi kraumað undir niðri en árásin á flugvélina var dropinn sem fyllti mælinn og hratt hræðilegri atburðarás af stað.
Að morgni 7. apríl 1994 streymdu Hútúar út á götur Rúanda vopnaðir sveðjum, skrúfjárnum og öðru sem var hægt að nota sem vopn. Þar með hófst þjóðarmorð sem stóð yfir í 100 daga. Á þessum 100 dögum er talið að um 800.000 Tútsar hafi verið myrtir auk annarra grimmdarverka.
Heimsbyggðin stóð hjá og aðhafðist ekkert í málinu þótt ljóst væri að þjóðarmorð væri yfirstandandi. Það eina sem gömlu nýlenduveldin gerðu, til dæmis Frakkland og Belgía, var að bjarga eigin ríkisborgurum frá Rúanda. Bill Clinton, sem var forseti Bandaríkjanna á þessum tíma, sagði síðar að það hefðu verið mistök að aðhafast ekkert í málinu og þar með leyfa ofbeldismönnum að halda áfram að myrða fólk.
Þegar óhugnaðinum og voðaverkunum lauk eftir 100 daga flúðu margir ódæðismannanna land, margir til annarra Afríkuríkja og aðrir til Evrópu. Margir þeirra ganga enn lausir.
GFTU, sem er stofnun sem á að hafa uppi á helstu gerendum í þjóðarmorðinu, hefur gefið út 102 handtökuskipanir á hendur grunuðum í 32 ríkjum.
