Málið snerist um atvik sem átti sér stað árið 2022 en þá kom konan á bráðamóttöku með sjúkrabifreið eftir fall úr stiga. Þar tóku læknar eftir marblettum á hálsi og framhandleggjum sem ekki áttu rætur að rekja til fallsins. Konan greindi þar frá því að sambýlismaður hennar hefði veitt henni áverkana. Hún kærði málið ekki til lögreglu en var bent á Bjarkarhlíð.
Síðan leið tíminn og upp úr sambúðinni slitnaði. Deildu konan og maðurinn í framhaldinu um fjárskipti sín á milli og gera í raun enn. Það var svo árið 2024 sem konan kærði manninn fyrir heimilisofbeldi og hélt því þá fram að hann hefði bæði tekið hana kyrkingartaki og síðar ýtt henni niður stiga.
Dómurinn féll í Héraðsdómi Reykjavíkur þann 24. febrúar.
Maðurinn neitaði sök og greindi frá því að konan væri að hefna sín á honum fyrir að hafa farið frá henni. Hún hafi verið drykkfelld með eindæmum og sökum þessa hafi hún reglulega fallið niður stiga á heimili þeirra. Hafi þetta gengið svo langt að maðurinn hafi freistað þess að forða henni frá áverkum með því að koma dýnu fyrir við stigann og síðar færði hann sófa út í bílskúr og bjó um hana þar svo hún færi sér ekki að voða í drykkjunni. Börn þeirra staðfestu í vitnisburði að móðir þeirra hafi verið drykkfelld og töldu að það hefði frekar verið hún sem beitti föður þeirra ofbeldi heldur en öfugt. Sonur þeirra lýsti því að móðir hans væri oft að saka föður hans um að vera vondur við hana, en hún væri þá að ljúga. Dóttirin lýsti því að þegar hún bjó heima hafi móðirin oft verið drukkin á kvöldin og þá hafi ekki verið svefnfriður og lögregla og sjúkraliðar hafi verið þarna á hverju kvöldi.
Maðurinn framvísaði meðal annars tölvupósti sem konan hafði ritað eftir að þau hættu saman þar sem hún hótaði því að kæra hann fyrir ofbeldi ef hann kæmi ekki aftur til hennar. Taldi hann að hún væri nú að hefna sín fyrir að hann hefði farið frá henni og ætlaði sér að eyðileggja starfsferil hans með því að kæra hann fyrir ofbeldi. Um þetta segir m.a. í dómi héraðsdóms:
„Kvaðst ákærði ekki vita hvort það hafi einhvern tímann endað með því að hann hafi tekið hana hálstaki, það gæti verið en hann viti það ekki. Þetta hafi verið styrjaldarástand sem hafi endað með því að börnin hafi farið út af heimilinu. Eftir að hann hafi flutt út hafi brotaþoli verið að hóta því að kæra hann fyrir ofbeldi. Hún hafi látið það hanga yfir honum því hún hafi vitað að ef þetta yrði opinbert mál þá myndi hann missa vinnuna. Brotaþoli hafi verið mjög ósátt við sambúðarslit þeirra.“
Konan lýsti atvikum árið 2022 með þeim hætti að maðurinn hefði verið í vondu skapi um kvöldið, en hún hefði verið sár út í hann vegna samskipta við aðrar konur og eins hafi hún verið að undirbúa jarðarför föður síns. Hún hafi örugglega verið drukkin þetta kvöld, en ákærði hafi líka verið búinn að drekka. Hann hafi veist að henni í svefnherbergi þar sem hann sat ofan á henni og tók hana kyrkingartaki með báðum höndum. Hún hafi í framhaldinu leitað til Bjarkarhlíðar og sé í dag mjög hrædd við karlmenn.
Móðir konunnar staðfesti fyrir dómi að hafa séð marbletti á hálsi dóttur sinnar eftir atvikið árið 2022. Æskuvinkona konunnar sagði að maðurinn hefði játað að hafa tekið konuna hálstaki en að það hafi verið í sjálfsvörn.
Dómarinn í málinu rakti að samkvæmt manninum hefði ríkt ógnarástand á heimilinu vegna drykkju konunnar og hegðunar hennar undir áhrifum. Honum hafi staðið ógn af henni við þær aðstæður og oft þurft að taka um hendur hennar til að verja sig. Hann hafi neitað því fyrir dómi að hafa tekið konuna hálstaki en áður hafi hann sagt í samtali við lögreglu að hann væri ekki viss, en það væri þó mögulegt en hann hefði þá bara gert það til að verja sig. Konan hafi verið stöðug í sínum framburði um að maðurinn hafi tekið hana hálstaki þetta kvöld og hafi verið það allt frá árinu 2022, þegar þau voru enn í sambúð. Þar með geti það ekki staðist að kæran eigi rætur að rekja til reiði konunnar vegna sambandsslita sumarið 2023. Eins liggi fyrir áverkavottorð. Þar með sé það hafið yfir skynsamlegan vafa að maðurinn hafi tekið konuna hálstaki árið 2022. Dómari taldi þó ekki sannað að hann hafi þrengt að öndunarvegi konunnar og eins hafi konan breytt framburði sínum hvað þetta varðar – hún hafi í fyrstu sagt að hún hafi ekki misst meðvitund en síðar fullyrt að hún væri ekki viss og loks fullyrt að hún hefði misst meðvitund. Þar með taldi dómari varhugavert að heimfæra brotið undir ákvæði almennra hegningarlaga um brot í nánu sambandi. Brotið teldist því vera líkamsárás en slík brot fyrnast á tveimur árum. Brotið var því fyrnt þegar konan kærði.
Maðurinn var því sýknaður.
