Karlmaður hefur verið dæmdur í þriggja mánaða skilorðsbundið fangelsi fyrir blygðunarsemisbrot gegn 16 ára stúlku í útibúningsklefa Sundhallar Reykjavíkur. Athygli vekur að maðurinn var með barn með sér í sundlaugarferðinni. Þetta kemur fram í dómi Héraðsdóms Reykjavíkur sem féll þann 10. febrúar.
Atvikið átti sér stað að kvöldi 5. janúar 2024 þegar maðurinn gekk inn í kvennaklefa Sundhallarinnar þar sem stúlkan var nakin í sturtu. Í dómnum lýsti stúlkan, sem var í sundi ásamt kærasta sínum, athæfi mannsins svo:
„Hún hefði farið beint í sturtu og afklæðst. Hún hefði þá orðið vör við að karlmaður varkominn inn í klefann. Hann hefði þegarsagt „Ó sorrý“. Henni hefði brugðið en talið að um mistök hefði verið að ræða og hann hefði villst í rangan klefa. Í klefanum séut vær sturtur hlið við hlið. Hún hefði fyrst farið í sturtuna sem sjáist beint frá inngangi en fært sig yfir í hina sturtuna vegna nærveru mannsins. Hún hefði farið að þvo sér í sturtunni en þá orðið vör við skugga sem bent hafi til þess að maðurinn væri ennþá í klefanum og virtist vera að stunda sjálfsfróun. Hún hefði séð skuggamynd af getnaðarlim hans að hluta utan við sundbuxurnar og hreyfingar sem samræmdust sjálfsfróun.
Brotaþoli kvaðst hafa orðið hrædd og litið út úr sturtunni til að athuga hvort maðurinn væri þarna ennþá. Honum hefði þá brugðið og sagt „Ó sorrý,sorrý“ og vikið sér aðeins frá. Hún hefði aftur litið út úr sturtunni til að athuga hvort hann hefði farið en hann hefði enn verið í klefanum og horft á hana þannig að hún hefði litið beint í augu hans. Hún hefði þá orðið mjög hrædd og ætlað að sækj ahandklæðið sitt en fyrst lokað augunum í um tvær sekúndur. Þegar hún hefði opnað augun hefði maðurinn staðið beint fyrir framan hana. Henni hefði brugðið ákaflega við það og öskrað á hann að fara. Hann hefði ítrekað beðist afsökunar og hún sagt honum á ensku að hann þyrfti að fara.
Hún hefði síðan flýtt sér að handklæðinu og þaðan inn á salerni til að ná í bréfþurrku. Hún hefði snúið sér skjótt við, þar sem hún hefði áttað sig á að salernið væri ekki öruggur staður ef maðurinn væri ennþá í klefanum. Þegar hún hefði komið út hefði maðurinn verið kominn langt inn í klefann, nærri salerninu. Hún hefði þá aftur öskrað, klætt sig í flýti og fariðupp til starfsfólksins þar sem hún hefði brotnað niður og farið að gráta vegna áfallsins. Starfsfólksundlaugarinnar hefði aðstoðað hana við að finna manninn og hún hefði borið kennsl á hann.Maðurinn hefði sagt að hann hefði ruglast á klefum. Honum hefði verið stillt upp fyrir framan hana og beðinn um að biðjast afsökunar. Henni hefði þótt þetta mjög óþægilegt og ekki treyst sér til að láta hringja í lögregluna.“
Tæpum tveimur vikum síðar fór stúlkan síðan á lögreglustöð ásamt móður sinni og lagði fram kæru.
Maðurinn neitaði sök og hélt því fram að hann hefði farið inn í klefann fyrir mistök og strax farið út aftur. Dómurinn taldi framburð hans hins vegar ótrúverðugan en öryggismyndavélar gáfu til kynna að maðurinn hefði verið í kvennaklefanum í tæpar 5 mínútur. Lögð var áhersla á að frásögn stúlkunnar hefði verið stöðug og trúverðug og fengi stuðning í framburði vitna, áðurnefndu myndefni og gögnum málsins. Tvö vitni í karlaklefa heyrðu meðal annars öskur úr kvennaklefanum skömmu eftir að maðurinn fór þangað inn. Þótti sannað að maðurinn hefði ekki yfirgefið klefann þrátt fyrir ítrekaðar beiðnir stúlkunnar og að háttsemi hans hafi verið ósiðleg og lostug og til þess fallin að særa blygðunarkennd hennar.
Þá kemur fram að maðurinn hafi verið með barn með sér í sundlaugarferðinni. Ekki er greint frá tengslum þeirra en samkvæmt heimildum DV á maðurinn son á 10 aldursári. Samkvæmt dómnum beið barnið í karlaklefanum í nokkrar mínútur á meðan sá ákærði braut af sér í kvennaklefanum.
Í dómnum kemur fram að stúlkan hafi orðið fyrir verulegu áfalli. Hún leitaði sér sálfræðiaðstoðar fáeinum dögum síðar og síðar meðferðar í Barnahúsi. Sérfræðivottorð staðfestu að einkenni hennar væru í samræmi við áfallaviðbrögð og að atvikið hefði haft áhrif á daglegt líf hennar, meðal annars öryggiskennd.
Refsingin var ákveðin þrír mánuðir í fangelsi en fullnustu hennar frestað í tvö ár að uppfylltum almennuu skilorði. Stúlkan krafðist einnar milljónar króna í miskabætur en dómurinn taldi hæfilegt að dæma henni 500 þúsund krónur með vöxtum. Maðurinn var jafnframt dæmdur til að greiða sakarkostnað, þar á meðal málsvarnarlaun og þóknun réttargæslumanns, sem hljóðaði upp á tæpar 2 milljónir króna.
