Eichmann flúði til Argentínu eftir ósigur Þjóðverja í síðari heimsstyrjöldinni en var handsamaður af útsendurum Mossad, ísraelsku leyniþjónustunnar, árið 1960. Frá Argentínu var hann fluttur leynilega til Ísraels þar sem réttar var yfir honum í Jerúsalem.
Shalom var í hópi 22 fangavarða sem fengnir voru til að gæta Eichmanns meðan á réttarhöldunum stóð, og var þess sérstaklega gætt við valið á þeim að enginn þeirra hefði persónulega ástæðu til að ráða honum bana.
Í umfjöllun Mail Online, sem rifjar upp sögu hans, kemur fram að Shalom hafi ekki viljað vera böðull Eichmanns. Hann lét til leiðast eftir að honum voru sýndar myndir af voðaverkum nasista í seinni heimsstyrjöldinni.
„Mér var svo misboðið að ég samþykkti að gera það sem þurfti að gera,“ sagði Shalom í viðtali við Times of Israel árið 2005.
Eftir að Eichmann hafði hangið látinn í klukkutíma féll það í hlut Shaloms að skera hann úr snörunni. Hann rifjaði síðar upp að andlit SS-foringjans hafi verið þrútið og tungan staðið út úr munninum á honum. Hann sagðist aldrei gleyma hljóðinu sem kom úr munninum á honum þegar loftið sem var ofan í honum slapp út. Því næst fékk hann það hlutverk að flytja lík hans í brennsluofn þar sem það var brennt. Öskunni var svo dreift út í sjó.
Shalom sagði í viðtölum að þessi lífsreynsla öll hefði haft mikil áhrif á hann og hann hafi verið þjakaður af martröðum mánuðum saman eftir að hafa verið fenginn í verkið.
Shalom fæddist í Jemen en flutti til Ísraels sem munaðarleysingi 12 ára gamall, skömmu eftir að Ísraelsríki var stofnað. Hann var fallhlífarhermaður í ísraelska hernum á sínum yngri árum og starfaði svo sem fangavörður sem fyrr segir. Áratugum saman tjáði hann sig ekkert opinberlega um aðild sína að dauða Eichmanns af ótta við að nasistar myndu elta hann uppi og leita hefnda.
Hann skipti síðar um skoðun og sagðist ekki þurfa að óttast nokkurn skapaðan hlut.
