Þann 24. október staðfesti Landsréttur úrskurð Héraðsdóms þess efnis að sakborningur í ofbeldismáli fái ekki afhent myndbandsgögn af vettvangi til skoðunar.
Maðurinn er ákærður fyrir að hafa framið líkamsárás laugardaginn 26. desember árið 2020. Er atvikinu lýst svo í texta ákæru:
„fyrir líkamsárás með því að hafa, laugardaginn 26. desember 2020, að […] í Reykjavík, veist með ofbeldi að A, kt. […], hrint henni svo hún féll á vegg og þrýst henni upp að veggnum, slegið hana með handleggnum í andlitið, rifið í hár hennar, sparkað í neðri hluta líkama hennar og búk og hrint henni niður tröppur svo hún féll á stétt, allt með þeim afleiðingum að hún hlaut tognun á kjálkalið, hálshrygg og öxl, mar á andliti, brjóstkassa, kviðvegg og fótlegg, tognun á vinstri baugfingri og ökkla og eyrnasuð.“
Samkvæmt lögum um meðferð sakamála skal verjandi jafnskjótt og unnt er fá afrit af öllum skjölum máls sem varða skjólstæðing hans og aðstöðu til að kynna sér önnur gögn í málinu. Það er mat bæði héraðsdóms og Landsréttar í málinu að afhending gagna gildi aðeins um skjöl á pappírsformi. Viðurkennt er að maðurinn eigi rétt á að skoða myndbandsupptökurnar hjá lögreglu en því er hafnað að hann eigi rétt að fá myndbandsupptökurnar afhentar.
Sem fyrr segir hefur maðurinn verið ákærður fyrir líkamsárás gegn konu og er þess krafist að hann verið dæmdur til refsingar og greiðslu alls sakarkostnaðar. Konan sem varð fyrir árásinni krefst jafnframt skaðabóta.
