Stríðið í Úkraínu hefur afhjúpað veikleika Rússa og styrkt stöðu Erdogan, Tyrklandsforseta, í valdatafli hans við Vladímír Pútín, Rússlandsforseta. Þetta á sérstaklega við í Sýrlandi.

Tyrkir eru í góðri stöðu til að styrkja stöðu sína sem ráðandi afl við Svartahafið því þeir stýra skipaumferð til Svartahafs í gegnum Bospórussund.

Þremur dögum eftir að Rússar réðust inn í Úkraínu lokuðu þeir sundinu fyrir umferð herskipa. Það geta þeir á grunni Montreux-sáttmálans frá 1936 en hann heimilar þeim að loka fyrir umferð um sundið á stríðstímum til að tryggja frið og jafnvægi.

Þetta gerir að verkum að Rússar geta ekki sent liðsauka til Svartahafsflota síns. Þeir vilja gjarnan senda liðsauka þangað vegna missis flaggskipsins Moskvu sem Úkraínumenn sökktu fyrir ekki svo löngu.

En lokun sundsins hefur einnig önnur áhrif því nú getur rússneski flotinn ekki lengur flutt mikið magn hergagna til Sýrlands eins og hann gerði áður en Tyrkir lokuðu sundinu.

Það bætir ekki úr skák fyrir Rússa að stríðsrekstur þeirra í Úkraínu gengur ekki eins og þeir ætluðu og tekur sífellt meira til sín af hermönnum og hergögnum.

Allt hefur þetta þau áhrif að valdahlutföllin á milli Rússlands og Tyrklands eru farin að breytast, þar á meðal í Sýrlandi. Þar eru Rússar og Tyrkir sitthvoru megin við víglínuna og hafa unnið gegn hvor öðrum en einnig unnið saman. Tyrkir gerðu Rússum nýlega stóran grikk þegar þeir lokuðu lofthelgi sinni fyrir rússneskum herflugvélum á leið til Sýrlands. Staða Rússa í Sýrlandi er því orðin veikari en áður því birgðaflutningaleiðir þeirra til landsins eru ekki eins góðar og áður og lokun tyrknesku lofthelginnar er ekki til að bæta úr skák. Það tvöfaldar flugtímann frá Rússlandi til Sýrlands og vélar, með þungan farm, verða nú að millilenda á leiðinni, líklega í Írak eða Íran.