Svarthöfða hreinlega leiðist fordómafólk, þótt hann vilji taka sér það bessaleyfi að segjast vera sjálfur með grimma fordóma gagnvart fordómafólki. Hann er hreinlega kominn með upp í kok af fólki sem misbýður LGBT+ samfélagið og líferni þess.
Trans- eða hómófóbískt fólk finnst víða og finnst mörgum hreinn viðbjóður að hugsa til kynleiðréttinga eða samræðis samkynhneigðra – svo mikið að enn eru óskiljanlega framdir glæpir gegn hópum að tilefnislausu árið 2019!
Þarna vaknar eingöngu upp sú gamla spurning: Hvern er verið að særa? Hvernig hefur það áhrif á þinn dag, þinn heimavöll eða þína tilvist?
Tökum Rússland sem dæmi. Það var ekki fyrr en árið 1993 að samkynhneigð var afglæpavædd þar, en ofsóknir gegn hópum eru enn afar ríkjandi og fordómar gríðarlegir. Þú kennir auðvitað ekki gömlum hundi að sitja, en ef þú getur ekki kennt honum að halda kjafti, þarf þá því miður að svæfa hann.
Svarthöfði leyfir að vísu ekki kyni að skilgreina sig, en á móti er hann í engri aðstöðu til þess að setja út á hátterni annarra þegar hann er sjálfur umlukinn svörtum glansfatnaði af lífsnauðsyn og hrukkótt, miðaldra mannfýla undir yfirborðinu. En hann þekkir sínar mannfýlur úr fjarska og veit vel hvenær sótt er í að dreifa hatri og bulli og afsaka það sem leið til að hlífa börnunum undan einhverju meintu afbrigðilegu „normi“ í samfélaginu. Börnin okkar verða alltaf betri en við sjálf og umburðarlyndi skiptir ætíð meira máli heldur en vafasöm gildi eldri kynslóða sem þola hvorki samkynhneigð né breytilegar skilgreiningar á kynjum.
Svarthöfði lifir eingöngu eftir þeirri lífsreglu að aðrir megi gera nákvæmlega það sem þeir vilja, svo framarlega sem þeir skaða ekki Svarthöfða á neinn máta. Aðeins ein undantekning verður til úr þessari reglu og það er þegar floti uppreisnarmanna reynir að velta nústandandi valdapýramída um koll eða reynir að eyðileggja allt það flotta dót sem Svarthöfði á. Þetta er að vísu meira prinsipp heldur en undantekning.
Félagslegu „normin“ sem öfgakennda fordómafólkið básúnar hljómar í eyrum Svarthöfða eins og meiri fantasía en nokkurn tímann Mátturinn eða loðbangsar á tveimur fótum. Í því samhengi eigum við einmitt að taka öllum bangsasamfélögum opnum örmum, ekki skjóta þau niður. Svarthöfði var ekki á þessari skoðun fyrir nokkrum áratugum, en heilabúið breyttist. Hann er gamli hundurinn sem breytti sínum brögðum, þótt hann eigi enn eftir að læra það trix að sitja á skoðunum mínum.
Svarthöfði verður nefnilega alltaf svolítið argur á Hinsegin dögum, ekki síður þegar illa gengur hjá náunganum að vera hýr í garð annarra.
