Margrét Erla Maack skrifaði pistil um áreiti á samfélagsmiðlinum Twitter og umræðu sem hefur skapast á þar í kjölfarið. Umræðan sem hún vísar í er áreiti eldri karlmanna og samskipti þeirra við konur, bæði í opinberum tístum og í beinum skilaboðum. Pistill Margrétar var birtur á Kjarnanum.

Margrét er í nokkrum hópum þar sem þessi áreitni er rædd og hvernig eigi að kljást við hana.

Er hann að meina þetta? Er hann skrýtinn? Er hann að reyna að vera einlægur og það mistekst svona svakalega? Af hverju er hann að senda mér þetta? Í mörgum tilfellum er það svo að áreitari er ekki að áreita í fyrsta sinn. „Ég lenti líka í honum“ er óþægilega oft ein af athugasemdunum,

skrifar Margrét og er þá að tala um óvissuna sem fylgir því þegar konur fá skrýtin, óþægileg eða óviðeigandi skilaboð. Hún segir að fólk sem skilur ekki internetsamskipti segir þeim sem lenda í áreiti hvað þau hefðu átt eða eigi að gera.

„Af hverju blokkaði hún hann ekki?“ Vegna þess að þá koma skilaboð í gegnum aðrar leiðir. […] „Af hverju sagðiru viðkomandi ekki að hætta?“ Ég hef þónokkra reynslu í því að fá óviðeigandi skilaboð og það sem er erfiðast er að átta sig á því hvenær saklaus skilaboð breytast í óviðeigandi.

Margrét segir að fyrstu skilaboðin séu oft saklaus og jákvæð, svo ágerist þau og skilaboðin fari að berast á furðulegum tíma sólahrings.

Samskiptin sem um ræðir eiga það til að sá áreitti upplifir sig í þeirri stöðu að geta einfaldlega ekki mótmælt.

Hún nefnir þar dæmi um ungling með fáa fylgjendur sem fær óviðeigandi skilaboð frá eldri manneskju sem hann lítur upp til. Margrét segir að það sé óþolandi að áreiti sé daglegt brauð hjá stórum hópi fólks. Hún bætir við að þeir sem áreiti aðra, en telji sig ekki gera neitt rangt, þurfi að endurskoða hvernig þeir hátta samskiptum.

Ef fólk lendir ítrekað í því að fólk er að misskilja hrósin manns og góðvild, er þá spurning um að skoða þetta einstefnu samskiptamunstur?

Til að lesa pistil Margrétar í heild sinni á Kjarnanum, kíktu hér.