Atli Þór Sigurðsson greindist með góðkynja æxli í heila árið 2024. Hann fékk fótbolta í höfuðið á æfingu vorið 2024 og fékk í kjölfarið svokallað alflog. Tveimur dögum síðar kom í ljós að hann er með æxli í höfðinu. „Það er ekki hægt að fjarlægja æxlið, en það var hægt að taka sýni þannig að það þurfti að opna höfuðið. Sem betur fer var æxlið góðkynja.“ Hann er í eftirliti sem felst í myndatöku tvisvar á ári.
Til að hafa eitthvað fyrir stafni í veikindaleyfinu rifjaði Atli Þór upp gamla takta frá framhaldsskólaárunum og tók upp gítarinn aftur.
„Það sem ég fór mest að gera, það var bara að spila á gítar,“ segir Atli Þór. „Þótt það sé ekkert eitthvað flott eða flókið, þá svona get ég sett einhver orð á tilfinningarnar sem ég kannski er ekkert að skilja.“
Atli Þór leggur einnig áherslu á að vera opinn með veikindin. „Að tala mikið um þetta og vera opinn með þetta, það hefur hjálpað mér held ég mest.“
Atli Þór segir sögu sína á vef Krabbameinsfélagsins í tilefni af Mottumars, sem er árlegt árvekni- og fjáröflunarátak þar sem vakin er athygli á málefnum tengdum krabbameinum hjá körlum og um leið safnað fyrir mikilvægri starfsemi Krabbameinsfélagsins.
Fyrstu skref Atla Þórs í endurhæfingu voru að nýta ókeypis sálfræðiþjónustu hjá Krabbameinsfélaginu. „Þótt ég vissi ekki alveg hvað ég væri að fara að tala um eða hvað viðkomandi átti að geta gert til að hjálpa mér, þá fór ég til hans og hitti hann nokkrum sinnum,“ segir hann. „Fyrsti tíminn var erfiðastur, bara það að fara þangað var skrítið og ég vissi ekkert hvað við værum að fara að tala um.“ Hann segir það að ræða við sálfræðinginn hafa hjálpað sér að ná utan um veikindin.
Pabbi Atla Þórs var mikið hjá honum í veikindunum og Atli Þór fann mikið fyrir fjarverunni þann eina dag sem hann komst ekki. „Hann var ekki að gera neitt sérstakt með mér, við vorum ekki að spila, við vorum ekki endilega að spjalla alltaf, við vorum ekki að horfa á neinn leik. Hann sat bara þarna og stundum var ég sofandi.“ Fyrir Atla Þór var mikill stuðningur fólginn í því að hafa hann einfaldlega hjá sér. „Stuðningurinn, allavega fyrir mig, er fólginn í viðveru.“
Hann segir ekki nauðsynlegt að vita nákvæmlega hvaða hjálp mann vantar til að stuðningurinn nýtist.
Það kom Atla Þór líka á óvart hvernig fólk sýndi honum stuðning. Hann gaf út tvær plötur og fjármagnaði útgáfu þeirra með Karolina Fund. „Það var ótrúlega mikið af fólki sem ég kannast við sem voru að styðja við málefnið.“ Hann fékk líka óvænta heimsókn á spítalann sem honum þótti vænt um. „Bróðir félaga míns, náungi sem ég hefði aldrei átt von á því að myndi koma þarna. Það kom bara svona‚ ég er greinilega ekki bara einhver kennitala, fólki er í alvörunni ekki sama. Þetta var alveg smá þannig.“
