Eins og kunnugt er hélt tónlistarstjarnan Laufey Lín Jónsdóttir tvo stórtónleika um nýliðna helgi í Kórnum í Kópavogi. Á meðan dvöl hennar hér á landi hefur staðið hefur hún hins vegar sjálf farið á tónleika en síðasta föstudag fór hún á tónleika hljómsveitar sem hún þekkir velt til, Sinfóníuhljómsveitar Íslands. Tónlistarkonan þakkar einnig kærlega fyrir móttökurnar á tónleikum helgarinnar og segir að hún hafi hugsað mikið til líðan sinnar þegar hún var barn.
Laufey hefur spilað áður á tónleikum með Sinfóníunni en eins og margir vita er móðir hennar Lin Wei fiðluleikari í sveitinni en Sigurgeir Agnarsson sem kenndi Laufeyju á selló er einnig meðlimur sveitarinnar.
Laufey mætti á tónleika Sinfóníunnar í Hörpu síðasta föstudag þar sem tvö verk leikin en það fyrra var sellókonsert enska tónskáldins Edwards Elgar en einleik lék austurríski sellóleikarinn Kian Soltani sem hefur verið staðarlistamaður Sinfóníuhljómsveitar Íslands. Á Facebook-síðu Sinfóníunnar er birt mynd af Soltani og Laufeyju með eftirfarandi orðum:
„Við þökkum Laufeyju kærlega fyrir komuna og sendum henni hamingjuóskir með tónleikana sína um helgina og tilnefningarnar til Íslensku tónlistarverðlaunanna!“
Í nýrri færslu á Facebook-síðu sinni þakkar Laufey síðan kærlega fyrir móttökurnar á tónleikum helgarinnar:
„Takk fyrir mig Ísland, mitt draumaland. Það er sannur heiður að fá að spila fyrir ykkur..takk fyrir að fylla Kórinn tvisvar!! Takk fyrir að stíga inn í heiminn minn og fyrir allan stuðninginn! Ég gæti ekki gert þetta án ykkar. Ég óska þess að ég gæti sagt yngri Laufeyju frá þessari helgi!! Hún hefði ekki trúað þessu!!“
Með færslunni fylgir einnig stutt myndband þar sem heyra má hluta af flutningi Laufeyjar, frá tónleikunum, á hinu 120 ára gamla sönglagi Draumalandið, eftir Sigfús Einarsson við texta Guðmundar Magnússonar en hún hefur sjálft sagt það vera eitt af þeim íslensku lögum sem allir verði að heyra að minnsta kosti einu sinni.
Undir íslenska textanum er texti á ensku sem er aðeins öðruvísi en þar segir Laufey að hún hafi í æsku átt erfitt með að finna sinn sess í veröldinni þar sem hún hafi alist upp í tveimur menningarheimum. Þar á hún væntanlega við þann kínverska og hinn íslenska. Allir æskudraumar hennar hafi farið í tónleikana og hún gæti ekki verið stoltari. Þakkar hún að lokum hljómsveitinni á tónleikunum, dönsurum og öllu starfsfólki.
