Hljómsveitin Coldplay hélt eftirminnilega tónleika í Boston síðasta sumar og munu þeir seint líða mönnum úr minni. Þar notaði hljómsveitin svokallaða kossamyndavél (e. kiss cam) til að varpa myndum af ástföngnum tónlistargestum upp á stóra skjáinn. Allt ætlaði svo um koll að keyra eftir að vélinni var beint að einu pari sem brást ókvæða við. Parið var í faðmlögum þegar það sá sig á stóra skjánum. Konan sneri sér hratt undan og maðurinn nánast kastaði sér til hliðar. Forsprakki hljómsveitarinnar, Chris Martin, brást þá við með því að hlæja og segja:
„Annaðhvort eru þau að stunda framhjáhald eða þá að þau eru bara mjög feimin.“
Myndband af atvikinu fór sem eldur í sinu um netheima og vakti málið gríðarlega athygli. Ekki leið á löngu áður en netverjar báru kennsl á parið, þau Andy Baron sem var forstjóri tæknifyrirtækisins Astronomer og Kristin Calbot sem starfaði sem mannauðsstjóri hjá fyrirtækinu. Þau voru bæði gift, og ekki hvort öðru. Málið vakti svo mikla athygli að Andy neyddist til að segja af sér og Kristin sagði starfi sínu lausu. Bæði voru hundelt af fjölmiðlum mánuðum saman.
Kristin hefur nú stigið fram opinberlega til að tjá sig um þessa reynslu. Hún ræddi meðal annars um í hlaðvarpinu The Oprah Podcast. Þar tók Kristin fram að hún og eiginmaður hennar hefðu verið skilin að borði og sæng þegar tónleikarnir fóru fram. Hún hafi fengið skilaboð frá dóttur sinni á tónleikunum um að fyrrverandi maður hennar væri líka meðal gesta. Hugsaði Kristin að það gæti verið neyðarlegt að rekast á hann þar sem hún var þarna með öðrum karlmanni en taldi hún þó ólíklegt að þau myndu hittast enda um 5 þúsund gestir á tónleikunum. Eftir á að hyggja hefði það samt verið minna neyðarlegt en það sem átti eftir að gerast.
„Minn fyrrverandi vissi hversu náið ég og Andy störfuðum saman. Hann vissi að við værum að hittast utan vinnu – færum í hádegismat og hittumst í drykki. Það var í lagi hans vegna.“
Kristin segist hafa staðið í þeirri trú að Andy Byron væri líka að skilja við sína eiginkonu. Það hafi verið dómgreindarberstur af hennar hálfu að trúa því og hana óraði ekki fyrir því að þessi tónleikaferð ætti eftir að setja líf hennar á hliðina.
„Þetta hefur bara verið eins og í Skarlatsbréfinu,“ sagði Kristin og vísaði þar til frægrar bókar eftir Nathaniel Hawthorne sem fjallar um konu sem er dæmd til að bera skarlatsrauðan staf á brjósti sínu eftir að hafa átt barn utan hjónabands og verður í framhaldinu fyrir opinberri fyrirlitningu. Jafnvel þó að stormurinn vegna Coldplay-hneykslisins sé að mestu genginn niður sé málinu ekki lokið fyrir Kristin og börn hennar. Þau séu enn að verða fyrir aðkasti og vilja börnin síður sjást með móður sinni á almannafæri.
„Þau eru reið út í mig og þau mega vera það út lífið, ég verð bara að þola það.“
Veltir Kristin því á sama tíma fyrir sér hvort Andy Byron sé að verða fyrir sambærilegu aðkasti eða hvort það beinist sérstaklega að henni vegna kyns hennar.
„Ég tók við mestu svívirðingunum,“ sagði Kristin og vísar til þess að hún hafi meðal annars verið sökuð um að vera gullgrafari (e. gold digger) eða að hún hefði komist til metorða í starfi með því að sofa hjá yfirmönnum. Hún segir að þetta hafi verið sérstaklega særandi þar sem hún hafi lagt hart að sér í störfum sínum.
Hún segist ekki vera í samskiptum við Byron í dag. Hann hafi logið að henni um hjónabandið sitt og það sé ófyrirgefanlegt.
„Hann var ekki maðurinn sem hann þóttist vera og fyrir mér eru lygar ófyrirgefanlegar,“ segir Kristin sem gagnrýnir Byron eins fyrir að hafa ekki tjáð sig opinberlega um málið þegar það var í hámæli.
„Ég var látin taka á mig skellinn og var manneskjan sem varð fyrir árásum vegna þessa á meðan hann bara þagði. Fyrir mér er það ekki eiginleiki sem ég kæri mig um, hvorki hvað varðar vini né yfirmenn. Svo við eigum í engum samskiptum í dag.“
Kristin segist hafa gerst sek um dómgreindarbrest sem hafi reynst henni ólýsanlega dýrkeyptur. Hún situr í þeirri stöðu að eiga erfitt með að fá vinnu í dag á meðan Byron, sem ákvað að tjá sig ekki um atvikið, hefur fengið mörg atvinnutilboð.
„Hann býr við þann munað að geta þagað og getur snúið aftur til vinnu þegar hann er tilbúinn. Ég þarf að minna sjálfa mig á að ég er ekki að svara til saka en ég þarf þess samt til að koma fótunum undir mig aftur, ég þarf að stíga fram og útskýra. Og mér finnst að það sýni muninn á milli karlmannsins og konunnar í þessum aðstæðum. Það er ég sem þarf að útskýra og réttlæta.“
