Sem ungur læknir hafði Grímur Sæmundsen áhuga á að nýta sína menntun á annan hátt en í hefðbundin læknisstörf. Hann hafði áhuga á að búa til gjaldeyrisskapandi heilbrigðisþjónustu hér á landi og það hefur sannarlega gengið eftir. Grímur sá tækifæri í Bláa lóninu við Grindavík og svo fór að hann tók við rekstri þess og herfur stýrt því allar götur frá 1992. Grímur Sæmundsen er gestur Ólafs Arnarsonar í hlaðvarpi Markaðarins.
Þú nefndir það að núna stefnir í svona fyrsta eðlilega starfsárið frá 2019. Þá fer WOW á hausinn, í fyrra fór Play á hausinn. Þið finnið alveg fyrir svona.
„Já, við bara, eins og greinin öll og það er til dæmis núna áhugaverð staða sem greinin er að glíma við, í fyrsta skipti í fjöldamörg ár erum við að horfa á fækkun ferðamanna á lágönn eins og raungerðist núna í nóvember, þá fóru menn að sjá lægri tölur en menn áttu von á og voru vanir og ég tel að þar klárlega spili einmitt fall Play einhverja rullu. Við auðvitað þurfum að glíma við það. Á móti kemur að horfur fyrir sumarið eru góðar í greininni. Þetta safnast saman í því að það þarf klárlega, eins og hefur verið umræða um, við þurfum að spýta í lófana hvað varðar markaðssetningu á landinu, sérstaklega á lágönn. Það er komin samkeppni sem við vorum ekki að upplifa áður frá Noregi og Finnlandi og við þurfum auðvitað bara að sinna markaðsstarfi um Ísland sem áfangastað.
Ég álasa engum í því, en það hafa bara ekki verið settir nógu miklir fjármunir af hálfu yfirvalda í það að tryggja samkeppnisstöðu okkar í þessum efnum. Samtök ferðaþjónustunnar hafa verið í samtali við stjórnvöld um það. Það er bara annar heimur sem við okkur blasir og svo auðvitað líka er ferðaþjónusta í alþjóðlegu samhengi viðkvæm fyrir svona óróleika, eins og við þekkjum, sem er núna í gangi.“
Já, bara alheimsórói.
„Já, bara þessi pólitíski óstöðugleiki og hernaðarátök í Úkraínu og svo framvegis. Þetta hefur allt saman áhrif á ferðaþjónustu í alþjóðlegu samhengi. Þannig að það er fullt af áskorunum þar en engu að síður þá tel ég að Ísland eigi alveg einstaka möguleika til framtíðar sem áfangastaður ferðamanna og í því samhengi höfum við sterka sýn sem er sú að við viljum einmitt að við séum að nýta þau tækifæri sem að skapa okkur sérstöðu og þá í því samhengi að við séum heilsuáfangastaður, að við séum að selja heilsulandið Ísland og það hefur raunverulega alltaf verið mín sýn fyrir Ísland að við værum að gera Ísland að heilsu- og vellíðunar áfangastað.
Þá kemur auðvitað þessi uppbygging á baðstöðum og við erum með þetta stórkostlegt hráefni í fisk og lambi og hreint vatn og hreint loft og stórkostlega náttúru að sjálfsögðu, sem hefur alltaf verið aðalaðdráttarafl erlendra ferðamanna til Íslands, þannig að ég held að við eigum gríðarleg tækifæri til framtíðar fyrir ferðaþjónustu á Íslandi.“
Já, þú talar um heilsuáfangastaðinn Ísland. Þú ert læknir að mennt og starfaðir sem læknir?
„Já, já, ég gerði það sem ungur maður.“
„Hvernig atvikaðist það að ungur læknir fer á bólakaf í …
„Í Bláa lónið?“
Já, í Bláa lónið. Hvernig gerist það?
„Það gerist raunverulega þannig að ég sem ungur læknir var mikill áhugamaður einmitt um heilsu og forvarnir og ég var virkur í keppnisíþróttum sem ungur maður og hafði mikinn áhuga á að nýta mína menntun svona með kannski einhverjum öðrum hætti heldur en að vera í þessari hefðbundnu starfsemi sem fólk þekkti og var vant að læknar sinntu. Ég vildi nota mína menntun aðeins með öðrum hætti. Aðdragandi þess að ég kem að Bláa lóninu er sá að ég stofnaði félag sem að hét Íslenska heilsufélagið, 1991, með stuðningsaðilum og tilgangur þess félags var gjaldeyrisskapandi heilbrigðisþjónusta. Ég taldi að við ættum tækifæri í því að byggja upp heilbrigðisþjónustu þar sem að við værum að fá erlenda sjúklinga til landsins til þess að njóta þeirra gæða sem að íslenskt heilbrigðiskerfi hefði upp á að bjóða. Við vorum þá á heimsmælikvarða í ófrjósemisaðgerðum, við vorum á heimsmælikvarða í opnum hjartaskurðaðgerðum á þessum tíma, sem núna allir eru hættir að framkvæma vegna þess að nú fara menn bara í þræðingu.
Augu mín beindust að Bláa lóninu sem þá var farið að tala um að væri með lækningamátt gagnvart húðsjúkdómum og sérstaklega psoriasis. Það var nefnd á vegum heilbrigðisráðuneytisins þá starfandi, sem hét Bláa lónsnefndin, sem var að skoða þessa hluti og ég fór að velta þessu fyrir mér að þarna gæti verið áhugavert að byggja heilsudvalarstað sem væri þá að fá erlenda húðsjúklinga til Íslands til að fá bót við sínum húðsjúkdómi, fyrst og síðast psoriasis. Á þeim tíma þá voru psoriasissjúklingar ekki með mjög marga eða mjög fáa öllu heldur meðferðarvalkosti, sérstaklega ef þú varst með slæman psoriasis. Þá varstu að taka mjög þung lyf, lyf sem jafnvel voru notuð við krabbameini og miklar aukaverkanir. Þarna var komið fram á sjónarsviðið að mínu mati náttúruleg meðferð, aukaverkanalaus, og í þessu efni horfði ég svolítið til Dauðahafsins í Ísrael sem var að sinna svona þjónustu, fá psoriasissjúklinga frá Evrópu til þess að baða sig í Dauðahafinu með ágætis árangri.
Það er svona upphafið að því að ég fæ áhuga á Bláa lóninu, sem leiðir til þess að Íslenska heilsufélagið og Grindavíkurbær stofnuðu Heilsufélagið við Bláa lónið sem síðan varð Bláa lónið hf. Þetta er árið 1992 og þetta er nú svona upphafið að þessari vegferð og þetta hefur nú verið mitt starf síðan að byggja upp þessa starfsemi og byggja upp þetta félag.“
