Fram að forsetakosningunum gat Trump treyst á algjöra flokkshollustu. Samflokksmenn hans vernduðu hann gegn ákæru fulltrúadeildar þingsins sem vildi svipta hann forsetaembættinu. Þeir mótmæltu ekki aðgerðum Trump á landamærunum við Mexíkó þar sem börn flóttamanna voru aðskilin frá foreldrum sínum sem voru lokaðir inn í búrum. Þeir horfðu einnig í hina áttina þegar táragasi var beitt á friðsama mótmælendur við Hvíta húsið til að Trump gæti látið taka mynd af sér við kirkju eina.
Þetta kemur fram í umfjöllun The Guardian sem segir að nú keppist margir Repúblikanar, sem áður stóðu þétt við bakið á Trump, við að taka afstöðu frá honum og órökstuddum ásökunum hans um að kosningunum hafi verið stolið frá honum.
„Hneyksli, óþarfi og skelfileg mistök,“ sagði Larry Hogan, ríkisstjóri í Maryland, um þessar ásakanir Trump. „Mjög óhugnanlegt,“ sagði Pat Toomey, öldungadeildarþingmaður frá Pennsylvania og „ófyrirleitið,“ var orðið sem Mitt Romney, öldungadeildarþingmaður, notaði.
Ummæli þessara þriggja manna og fleiri þingmanna, ríkisstjóra og annarra kjörinna fulltrúa endurspegla þá baráttu sem er hafin um framtíðarstefnu Repúblikanaflokksins nú þegar helsti forystumaður hans er að hverfa úr embætti.
„Trumpismi mun áfram ráða för því hann er svo ótrúlega vinsæll hjá kjarna stuðningsmanna flokksins. En það hefur alltaf hentað mörgum Repúblikönum vel. Hluti af Repúblikanaflokknum styður hann aðallega vegna þess að hann er Trump og að hann veður yfir þá frjálslyndu og segir rasíska hluti,“ sagði Jason Stanley, prófessor í heimspeki við Yale háskólann og höfundur metsölubókarinnar: „How Fascism Works: The Politics of Us and Them.“
Hann sagðist jafnframt reikna með að Repúblikanaflokkurinn muni hafa sem forgangsatriði allt það sem getur hjálpað honum að hafa stjórn á dómstólunum, halda aftur af kosningaþátttöku og tryggja, eins vel og flokkurinn getur sem minnihlutaflokkur, tök sín á hinum ýmsu stjórnsýslustigum.
