Dæmisaga um ósanngirni skattheimtu er birt á vef Eiríks Jónssonar blaðamanns um helgina. Segir þar af viðskiptum manns við iðnaðarmann sem lagar fyrir hann pípulögn og tekur 15.060 krónur fyrir, eða 12 þúsund kall plús vask, sem er sagður 25.5%.
Er þar rakið hvernig um 75% upphæðarinnar fari í greiðslu skatta og hátt í 97% ef píparinn notaði þá til að kaupa sér koníaksflösku, þar sem útsöluverð sterks áfengis er ansi hátt og er þá ótalin álagningin frá ÁTVR.
Lýkur dæmisögunni á þeim orðum að varla borgi sig að vinna:
„Við skulum bíða þess nú og sjá hvort að fjármálaráðherra sjái ekki möguleika á að ná einhvern veginn þessum 3% sem eftir eru. Það ættu allir að sjá að það tekur því varla að fara að vinna.“
Bjarni Benediktsson, fjármálaráðherra, hefur svarað dæmisögunni á samfélagsmiðum:
„Ég hef gaman að svona dæmisögum. Ekki ætla ég að mótmæla meginpunktinum um að skattar eru háir og þurfa áfram að lækka. Fyrir því hef ég barist og mun áfram gera. En ég þarf að gera nokkrar athugasemdir við þessa dæmisögu. Allt í sama anda, í léttum dúr,”
segir Bjarni og kemur með nokkrar athugasemdir, sem miðast við nýlegar skattabreytingar, sem eflaust hefðu breytt dæmisögunni nokkuð:
-þarna er notaður jaðarskattur (46% og 40%) nær hefði verið að spyrja hver skattbyrði viðkomandi er því persónuafsláttur og skattþrep breyta miklu(1,5m er með uþb 34% skattbyrði eftir nýjustu skattabreytingar)
-Vsk fæst endurgreiddur af vinnunni 60%
-Vsk var lækkaður í 24% úr 25,5% árið 2015
-Maður vinnur sér inn 27 þús kr. Fyrir það fæst ekki bara koníaksflaska heldur var vaskurinn líka lagaður. Er þetta ekki ágætur díll, eins og sagt er?”
