Áslaug Arna Sigurbjörnsdóttir dómsmálaráðherra skrifaði grein í Morgunblaðið í dag líkt og Eyjan greindi frá í morgun. Fjallaði hún um að Áslaug ætlaði sér að innleiða mannlegri umgjörð fyrir þolendur kynferðisbrota:
„Kerfið þarf að vera mannlegt og til þess fallið að veita brotaþolum skjól. Ég mun beita mér fyrir því að svo verði.“
Grein Áslaugar hefur þó ekki fallið í kramið hjá femínistunum Hildi Lilliendahl og Sóley Tómasdóttur, sem gagnrýna Áslaugu fyrir karllæga orðanotkun í eftirfarandi málsgrein:
„Þeir sem kæra kynferðisafbrot þurfa að vera þess fullvissir að tekið verði á málum þeirra af fagmennsku.“
Hildur segir um málsgreinina:
„Þeir sem kæra kynferðisbrot.“ Þeir.
Sóley bendir á að í langflestum tilvikum séu það konur sem kæri kynferðisbrot og því væri nærtækara að nota orðið þær, eða þau:
„Fólk er ekki í karlkyni.“
Áslaug Arna svarar um hæl:
„Það hefði mátt nota „þau“ í þessu tilviki. Breytir þó ekki mikilvægi efnis greinarinnar og þó ég nota fornafnið „þeir“ var það að sjálfsögðu ætlunin að vísa í alla þá einstaklinga og aðila sem kæra kynferðisbrot í íslensku kerfi.“
Þessu svarar Sóley:
„Algerlega sammála því að það er gott og mikilvægt að vinna að úrbótum á meðferð kynferðisafbrota. En það er líka mikilvægt – og raunar hluti af því að breyta menningu samfélags þar sem nauðganir þrífast – að draga úr karllægni tungumálsins.“
Þá segir Áslaug:
„Einmitt. En í upphafi þessarar greinar geng ég út frá orðinu brotaþolar og vísa í þá framvegis út greinina. Að hengja sig á það í þessari grein finnst mér afar sérstakt.“
Sóley svarar og segir óþarfi hjá ráðherranum að hrökkva í vörn:
„Ég er ekkert að hengja mig sko. Bara að benda á hlut sem betur mætti fara og hefur ítrekað verið bent á í femínískri umræðu. Það er rosalega auðvelt að hrökkva í vörn og réttlæta karllægnina, en það er líka bara vel hægt að taka athugasemdum og bæta sig næst :)“
Enn sem komið er virðist Sóley hafa haft síðasta orðið í þessum samskiptum og mun dómsmálaráðherra eflaust hugsa sig tvisvar um næst þegar hún skrifar á þessum nótum.
