Hrafn Jökulsson, fyrrverandi íbúi í Árneshreppi á Ströndum, hefur lengi barist gegn virkjunaráformum á svæðinu. Lætur hann stjórnarflokkana fá það óþvegið á samfélagsmiðlum, en sveitastjórn Árneshrepps samþykkti nýlega framkvæmdaleyfi fyrir fyrsta hluta framkvæmda við Hvalárvirkjun. Hefur sú framkvæmd verið kærð til Úrsk­urðar­nefnd­ar um­hverf­is- og auðlinda­mála.

„Mér leiðist að segja þetta, en ég skammast mín fyrir land án umhverfisráðherra eða flokks sem lætur sér þann málaflokk varða. Nokkrir einarðir einstaklingar standa einir í vegi andlitslausra, erlendra auðkýfinga sem ætla sér að tortíma Vestfjörðum, og stærstu ósnortnu víðernum Evrópu. Skömm sé að þeim stjórnmálamönnum, sem ætla að standa hjá. Ykkar óminning skal lengi uppi,“

segir Hrafn og spyr hvar náttúruverndarsinnar stjórnarflokkana séu, tími sé kominn til að vakna:

„Fyrst VG ætlar fyrst og fremst að standa undir andheitum í pólitík, hvar í veröldinni eru þá vinir vorir í Samfó? Eða náttúruverndarsinnarnir í Framsókn, en þar var Eysteinn afabróðir fyrstur íslenskra stjórnmálamanna til að taka að sér umhverfismál?! Vaknið, fjandinn hafi það!“

Friðlýsing Drangavíkur á Ströndum er arðbærari fyrir Árneshrepp heldur en virkjun, að sögn Snæ­björns Guðmunds­sonar, jarðfræðing­s, en En­vironice og Skipu­lags­stofa hafa sagt áhrif friðlýs­ing­ar mun já­kvæðari en virkj­un­ar. Er Snæbjörn í forsvari þeirra sem kærðu framkvæmdina á virkjanaáformunum.

Ísland er „Matador“ auðmanna

Hrafn segir engan spyrna fótum við  þeirri þróun sem orðið hefur í landakaupum auðmanna:

„Erlendir, og eftir atvikum ,,íslenskir“, auðmenn, eru nú í einu allsherjar matatori, þar sem jarðir, ár, vatnsréttindi og auðlindir eru keyptar án nokkurra kvaða. — Vinir vorir, Grænlendingar, hafa einfalda reglu: Þú getur átt því sem nemur grunninum undir húsi þínu, annað tilheyrir þjóðinni, landinu. Ef þú vilt vera bóndi á Suður-Grænlandi, verður þú að sýna fram á að þú sért að nýta jörðina. En þú átt hana ekki. — Ef þú vilt fara í námugröft, þá borgar þú fyrir það rentu, en þú getur ekki keypt fjöllin eða firðina. Viljir þú fiska, þá borgar þú auðlindagjald. — Enginn getur eignast Grænland. Hér er því annan veg farið: Skrilljónamæringarnir hlæja að okkar ömurlega regluverki og kaupa upp hverja jörðina, ána, auðlindina, á fætur annarri. — Nú hefur skapast viðspyrna, án þess nokkur íslenskur stjórnmálaflokkur sýni lit að vernda landið okkar. — Björgum Ströndum, Vestfjörðum, Íslandi, og snúum vörn í sókn!“