Hún er athyglisverð fréttin sem birtist í Guardian um sæstreng með raforku milli Íslands og Bretlands.

Í fréttinni er Ólafur Ragnar Grímsson forseti allt í einu orðinn aðalmaðurinn í málinu – það er hann sem fer til Bretlands að kynna málið.

Þarna segir líka að samningur um sæstrenginn myndi gera mikið til að bæta samband Íslands og Bretlands sem hafi verið slæmt síðan í hruninu 2008.

„A successful deal on the pipelines would do much to repair Anglo-Icelandic relations, which hit a low in the wake of the 2008 Icesave scandal, during which the Icelandic government refused to honour a promise to guarantee the deposits of hundreds of thousands of UK savers when the bank behind Icesave, Landsbanki, failed.“

En auðvitað skiptir þessi forsaga ekki nokkru máli. Annað hvort er sæstrengurinn góður bisniss eða ekki – og svo þarf náttúrlega að huga að því hvort við viljum gera eitthvað annað við þessa orku og hver áhrifin yrðu á íslenska raforkumarkaðinn.

Bretar eru í vandræðum með orku og stefnir í að orkuverð fari mjög hækkandi þar.