Þræturnar um Icesave eru að taka á sig súrrealískar myndir, eins og til dæmis upphlaupið um lögfræðikostnað Breta sem síðan reynist vera kostnaður við að gera upp 400 þúsund bankareikninga. Við höfum varla tíma fyrir svonalagað. Þjóðin er að fá æluna upp í háls.

Stjórn og stjórnarandstaða þurfa að ná saman um leið út úr málinu. Til þess þarf stjórnarandstaðan að sýna samstarfsvilja – en ríkisstjórnin þarf að brjóta odd af oflæti sínu – Jóhanna og Steingrímur þurfa að varast fordæmi Davíðs og Halldórs/Geirs og Ingibjargar Sólrúnar sem vildu stjórna landinu sem tvíeyki, duumviri.

Gauti B. Eggertsson, hagfræðingur í New York, veltir fyrir sér með hvaða hætti Alþingi getur afgreitt Icesavemálið:

„Ein leiðin væri til dæmis sú að Alþingi samþykki samninginn, með þeim fyrirvara um að skilningur Alþingis sé sá að samkvæmt lögum eigi Tryggingasjóður forgang í þrotabú Landsbankans (í takt við það sem Ragnar Hall og aðrir hafa bent á), og að skilanefnd Landsbankans þurfi að bera kostnað af vaxtagreiðslum Trygginarsjóðs. Eða eitthvað í þeim dúr.

Ef fyrirkomulag Icesave er með þessum hætti, myndi lítill sem enginn kostnaður falla á skattgreiðendur, en á aðra kröfuhafa Landsbankans, t.d. Tryggingasjóðina í Bretlandi og Hollandi, og svo líknarfélög og sveitafélög í Bretlandi, féllu í staðinn þessar háu fjárhæðir.

Í raun er hér verið að fella núverandi Icesave samkomulag, en samþykkja nýtt samkomulag sem er ásættanlegt frá sjónarhóli Íslendinga. Að öllum líkindum myndu Bretar og Hollendingar samstundis lýsa því yfir að Alþingi hafi fellt samkomulagið, sem gæti auðvitað sett allt uppí loft (hver veit?). En með þessu ynnist það, að Alþingi tekur skýrt fram að Íslendingar muni borga fyrir lágmarkstryggingar, en á kjörum sem eru frábrugðin núverandi samningi, og í vekja í raun umheiminn til vitundar um á hvaða kjörum þingið vill borga. Því samhliða ætti Ísland að koma fram sem borgunarmenn fyrir sínum skuldum og bjóða uppá sanngjarna lausn.

Ég hygg að þannig nálgun myndi bjóða uppá fleiri sóknarfæri en einfaldlega að segja, ‘við borgum ekki’ og ‘þið getið sótt okkur til saka í Héraðsdómi Reykjavíkur ef þið viljið’.“