Ef einhvern tíma hefur verið tími til að fara í 1. maí göngu þá hlýtur það að vera á morgun.

Ávarp fulltrúaráðs verkalýðsfélaganna er óvenju skorinort:

Íslenska efnahagshrunið varð ekki aðeins vegna þess að heimurinn í kringum okkur hrundi. Kerfishrunið hér innanlands varð fyrst og fremst vegna gríðarlegra mistaka. Þar er átt við einkavæðingu bankanna, siðleysi stjórnenda þeirra við lánveitingar, krosseignatengsl stórfyrirtækjanna sem mörg hver féllu eins og spilaborgir við hrun bankakerfisins, eftirlitsleysi Fjármálaeftirlitsins og ótrúlegt andvaraleysi, úrræðaleysi og rangar ákvarðanir Seðlabankans og ríkisstjórnar Íslands í aðdraganda hrunsins. Allt þetta var bein afleiðing græðgi sem nýfrjálshyggjan kynti undir. Íslenskt samfélag þarf á sáttargjörð að halda. Það þarf að moka flórinn og þrífa skúmaskotin. Í því efni er meðal annars skýlaus krafa almenns launafólks í landinu að þeir einstaklingar sem hér stjórnuðu för, bæði í stjórnmálum og viðskiptalífi, verði látnir sæta fullri ábyrgð, verði ákærðir ef efni standa til og dregnir fyrir dóm.

Kreppan hér á landi varð alvarleg vegna þess að hún var allt í senn, bankakreppa, gjaldeyriskreppa og hugarfarskreppa, nærð af græðgi og siðleysi. Verkefnin sem íslensk alþýða stendur frammi fyrir eru gríðarleg. En þau eru gerleg svo lengi sem launafólk hafnar undirferli og siðleysi auðmagns og stjórnmála. Verkefnin eru meðal annars; endurreisn heimilanna með sanngjörnum hætti, árangursríkar aðgerðir gegn atvinnuleysi, endurreisn fjármálakerfisins og fyrirtækjanna, endurheimt þjóðarinnar á öllum sameiginlegum náttúruauðlindum og trygging fyrir því að auðmagnið og ofurauðmenn geti aldrei sölsað þær undir sig aftur, tafarlaus lækkun vaxta og endurskoðun verðtryggingar, stöðugleiki í opinberum rekstri, sanngjarnar greiðslur og greiðslubyrði af erlendum skuldum, stöðugleiki í peningamálastefnu og traust mynt þjóðinni til handa sem gjaldgeng er í alþjóðaviðskiptum og á gjaldeyrismarkaði.