
Einhver heiðarlegasta yfirlýsing þessarar kosningabaráttu voru orð Katrínar Jakobsdóttur á framboðsfundi í gær.
Hún sagði að nauðsynlegt yrði að lækka laun og hækka skatta.
Raunar er þegar búið að lækka launin. Sumir launþegar hafa tekið á sig beinar lækkanir, hjá öðrum hafa launin lækkað vegna verðbólgunnar.
Tekjufall ríkissjóðs á næsta ári verður slíkt að það verður erfitt að verja hið nauðsynlegasta, heilbrigðiskerfið, menntakerfið, velferðina.
Það er fráleitt að tala um að stækka kökuna eins og sumir gera. Hún hefur minnkað verulega.
Var rjómaterta um tíma, en er bara verður bara lítil smákaka.
Það eru engir nýir tekjustofnar í sjónmáli. Annað hvort er að skera niður eða kreista meira.
Fjárlagagatið á næsta ári verður stórt – það hefur verið talað um nauðsyn verði að skera niður um 50 milljarða. Og samkvæmt samkomulaginu við Alþjóða gjaldeyrissjóðinn á að skila hallalausum fjárlögum árið 2012.
Katrín á að fá hrós fyrir hreinskilnina, ekki þá skrumkenndu umræðu sem fór fram á Alþingi í dag.