Oftar en ekki eru heiti á íslenskum kvikmyndum þýdd beint þegar ætlunin er að herja á erlenda markaði. Það er þó ekki alltaf svo og stundum hafa íslenskir framleiðendur reynt að búa til sérstaka titla sem eflaust eiga að skerpa á sölupunktinum sem innlenda heitið gerði ekki. Stundum eru erlendu titlarnir svalir og viðeigandi, en stundum missa þeir marks og verða stórfurðulegir. Skoðum blöndu af hvoru tveggja.
Sódóma Reykjavík er hornsteinn íslenskra farsa (jæja, á eftir Stellu í orlofi) en titillinn er óþjáll og klaufalegur á enskri tungu. Þýðingin sleppir öllum flækjum. Öll myndin snýst í grunninn um ævintýralega leit einnar manneskju að sjónvarpsfjarstýringu móður sinnar: best að kalla hana bara Remote Control. Heppilega hefur þetta heiti fleira en eina merkingu á enska málinu sem á prýðilega við.
Lífið í fiskabúrinu er nafn bókarinnar sem persóna Þorsteins Bachmanns í myndinni skrifar. Titillinn er því langt frá því að vera fjarstæðukenndur og rammar líka vel inn ákveðna sögupunkta, til dæmis því hvernig líkja má litla Íslandi við fiskabúr. Við rekumst öll á hvert annað reglulega og oft fyrir slysni. En hvort titillinn sé söluvænlegur er önnur saga. Ef velja á milli þessara tveggja titla verður að segjast eins og er að Vonarstræti er einfaldlega snyrtilegri og flottari.
Eins og kemur fram hér að framan er oft best að koma sér beint að efninu. Þótt Reykjavík-Rotterdam sé ekki beinlínis óaðgengilegur titill á heimsvísu, þá var Illegal Traffic talinn betri í sumum Evrópulöndum. Leikstjórinn Baltasar Kormákur, sem fór með aðalhlutverkið í íslensku útgáfunni en leikstýrði þeirri erlendu, tókst vel upp með því að nefna endurgerðina Contraband. Það flæðir betur.
Þessi titill slær örlítið fyrir neðan beltisstað, en gengur upp.
Astrópía er einfalt, viðeigandi, grípandi og alþjóðlegt, eða svo mætti ætla. Nei, hér hefur verið lögð meiri áhersla á niðrandi merkingu nörda. Ætli myndin hefði náð að sópa til sín rúmlega 50 þúsund áhorfendum ef hún hefði heitið „Lúðar og dömur“?
Þennan titil er erfitt að slá út og vel að verki staðið. Sá sem heyrir þennan hljómfagra grípandi titil á ensku í stað þess upprunalegra sem vísar í íslenskt dægurlag, byrjar strax að poppa og hella kók í glas. Hressari verða titlarnir ekki.
Við fyrstu sýn virðist þessi titill fáránlegur og líkastur hreinum farsa. En þegar titilinn er skoðaður betur er niðurstaðan önnur. Orðið „rama“ er dregið af „orama“ og er undir áhrifum af gríska orðinu yfir útsýni eða sjónarhorn. Villiljós má segja að bjóði upp á ágætis útsýni yfir drama í íslensku samfélagi, eða nokkur dæmi um slíkt.
„Draugar og andar“. Þennan titil mætti taka í sátt ef fleiri vofur væru í myndinni. Eða myndin betri.
Einfaldur titill en ekki beint barnvænn eða líklegur til að tala til barna. Hins vegar hljómar „The Dugg Pit People“ ekkert heldur neitt ofsalega vel.
Ótrúlegt en satt, Stella í orlofi er stundum kölluð þessu merkilega heiti á ensku. Þetta kemur til dæmis fram á heimasíðu Icelandic Film Centre.
