Það yrðu stór pólitísk tíðindi ef forseti Alþingis og varaformaður Framsóknarflokksins dyttu af þingi.

Orðið á götunni er að frambjóðendur til Alþingis geti ekki beðið eftir að sjá nýja skoðanakönnun sem sýni fylgi flokka skipt milli kjördæma. Rúm vika er til kosninga og þó að vika sé vissulega löng í pólitík þá er lítið svigrúm á endasprettinum til að koma boðskap á framfæri nema það angi af örvæntingu. Margir áberandi þingmenn eiga á hættu að missa þingsæti sitt, þar á meðal forseti Alþingis Unnur Brá Konráðsdóttir og Lilja Alfreðsdóttir varaformaður Framsóknarflokksins, fyrir utan alla þingmenn og ráðherra Viðreisnar og Bjartrar framtíðar.

Kannanir á landsvísu sýna tiltölulega stöðugt fylgi Vinstri grænna og Sjálfstæðisflokks. Samfylkingin er að fá byr í seglin með því að ná aftur í kjósendurna sem fóru yfir í Bjarta framtíð árið 2013. Miðflokkurinn er einnig að ná til sín kjósendum Flokks fólksins.

Á meðan það er ekki gerð marktæk kjördæmisskipt könnun er ómögulegt að spá fyrir um úrslit kosninganna. Ekki er vitað hversu sterkur Sigmundur Davíð Gunnlaugsson er í Norðausturkjördæmi og hvort Miðflokkur hans sé að saxa á fylgi Sigurðar Inga Jóhannssonar og Framsóknarflokksins í Suðurkjördæmi. Einnig er engin leið að vita hvort Inga Sæland eigi möguleika á kjördæmiskjöri í Reykjavík eða hvort Flokkur fólksins sé í 4% um allt land. Fyrir utan að fylgi Sjálfstæðisflokksins og VG getur verið að sveiflast mikið á milli kjördæma þó að flokkarnir virðist vera stöðugir á landsvísu.

Áhugafólk um stjórnmál er spennt og forvitið að vita hver staðan er í raun og veru, en frambjóðendur, sérstaklega frambjóðendur minni flokkanna, eru á nálum.