Ég er haldinn sömu áráttu og dr. Gunni. Í fjölskyldunni er ég kallaður Kirsuberjahakkarinn.

Ég er sólginn í kirsuber. Ég var úti fyrr í sumar og borðaði þá skammtinn minn.

Reyndar jarðarber líka.

Þetta er varningur sem fékkst ekki á Íslandi þegar ég var að alast upp.

Þegar ég kom fyrst til útlanda, þá var ég 13 ára og fór til Danmerkur og Svíþjóðar, var fyrirheitni staðurinn fyrir utan Tívolí, veitingahús sem nefndist Jordbærkælderen og var á Strikinu.

Ég held að hann starfi ekki lengur, en þar fékk maður dásamleg dönsk jarðarber með rjóma.

Gunni talar um öll fersku matvælin sem maður getur fengið í verslunum á Spáni.

Hjá okkur er allt meira eða minna gaddfreðið og vakúmpakkað og gervilegt.

Ég var til dæmis að leita að villtum silungi.

Silungi sem hefur synt villtur í íslensku stöðuvatni eða á.

Það finnst mér einhver besti matur sem Ísland hefur upp á að bjóða. Bara steiktur á pönnu með smjöri, sítrónu og möndlum, helst borinn fram með nýjum kartöflum – best að þær séu smáar.

Ég er ekki ennþá búinn að finna hann.

Meira að segja á Laugarvatni var ekki hægt að fá villtan silung í því sem áður hét kaupfélagið.

Mér virtist reyndar að mestöll matvaran sem þar er til sölu komi frá Reykjavík; það verður hvergi vart við að maður sé staddur í einu mesta og besta matvælaframleiðsluhéraði landsins.