Hér er nýr pistill eftir Sigrúnu Davíðsdóttur úr Speglinum. Pistillinn fjallar um einkennileg vinnubrögð í íslenskum bönkum allt frá tíma Kolkrabba og Smokkfisks, í gegnum hrun og fram að endurreisn. Segir meðal annars:

„Það hefur komið fram að hrundu bankarnir lánuðu fáum aðilum óskiljanlegar upphæðir. Í raun má segja að allir bankarnir hafi rekið tvískipt útlánakerfi undanfarin ár. Það voru annars vegar allir þeir sem fengu þessi hefðbundnu lán með reglulegum gjalddögum þar til lánin eru greidd. Svo voru það hinir sem greinilega áttu ekkert að greiða sín lán til baka því sífellt komu lán í stað annarra lána – og aldrei neinir endanlegir skuldadagar. Arðgreiðslur voru vasapeningar, ekki notaðar til að greiða niður skuldir. Einn heimildarmaður Spegilsins segir að án efa eigi eftir að koma í ljós að útlánin voru enn verri en flesta órar fyrir.“