Sævar Þór Jónsson hæstaréttarlögmaður segir Bakkakotsmálið hafa vakið upp erfiðar tilfinningar hjá sér þrátt fyrir að þekkja ekkert þá menn sem stigið hafa fram með reynslu sína. Sævar Þór opnaði sig fyrir nokkrum árum og sagði frá kynferðislegu ofbeldi sem hann var beittur í æsku. Sagði hann það hafa tekið mörg ár að vinna úr ofbeldinu.

„Þetta Bakkakotsmál er búið að vekja gríðarlega mikla athygli og skyldi engan furða. Ég verð að viðurkenna að þetta mál hefur vakið upp erfiðar tilfinningar. Að lesa og heyra frásögn ungra manna og kvenna af upplifun sem þessari er alltaf erfitt og þó það hafi reynst mér vel að vinna úr mínum áföllum þá er þetta allt þungbært að heyra og vita af.“

Sævar Þór skrifaði bókina Barnið í garðinum, ásamt eiginmanni sínum Lárusi Sigurði Lárussyni. Bókin er sjálfsævisöguleg og fjallar um ofbeldi, áföll og erfiðleika.

Sævar Þór segir mennina sem stíga fram vegna Bakkakotsmálsins algjörar hetjur:

„því það veit það enginn, sem hefur ekki staðið í þeim sporum, hvernig það er að stíga fram og tala um svona hluti, hluti sem er svo skelfilegt að rifja upp að það er nærri því að líkjast uppskurði án deyfingar. Það sem margir vita ekki að fyrir sumum er það svo þungt að rifja upp þessar tilfinningar og atburði að þeir höndla það með engu móti og því miður leiðir það stundum til þess að þessir einstaklingar taka óheppilegar ákvarðanir í kjölfarið. Að rifja upp svona erfiðar minningar fylgir oft tilfinningalegt rót og flug þar sem líðanin og tilfinningarnar fara upp og niður, og það getur verið mjög hættulegt tímabil.“

Segir Sævar Þór að vegna þessa sé mikilvægt að vel sé haldið utan um þessa einstaklinga meðan á þessu ferli og umfjöllun stendur.

„Ég þekki viðkomandi einstaklinga ekkert en ég skil þá. Það sem er erfiðast af öllu er að fyrirgefa sjálfum sér og skilja reiðina eftir. Fyrirgefa sér að maður hafi lokað sig af, ekki opnað sig eða talað um hvers vegna manni hafi liðið svona illa í gegnum tíðina, fyrirgefa sér þá hugsun að hegðun manns þegar manni leið sem verst hafi skaðað mannorð manns eða haft áhrif á framkomu manns í garð annarra vegna vanlíðan, hafi eyðilagt sambönd og samskipti við þá sem vildu manni vel, – að hafa ekki treyst þeim sem stóðu manni næst. Allt eru þetta tilfinningar sem maður hefur farið í gegnum og þurft að upplifa. Fólk skilur eflaust ekki að þeir sem lenda í svona áföllum eru mjög markaðir af þeirri reynslu og þó þeir komast í gegnum það þá halda þeir alltaf að þeir beri ábyrgðina að einhverju leyti og í því ástandi glatast mörg tækifæri, tækifæri að geta átt gott líf, eignast vini, elskað einhvern og átt farsælt líf á því sviði sem maður velur sér.

Ég vona að þessir menn fái það uppgjör sem þeir eru að leita eftir en sú vegferð verður löng og erfið og öllu máli skiptir að hafa baklandið gott og umfram allt að varðveita barnið innra með sér.“