Við, sem yngri erum, ættum að reyna að læra af þessu og sækja innblástur í það sem eldra fólkið segir og jafnvel endurmeta forgangsatriði okkar í lífinu og reyna að lifa því á sem bestan hátt.
Meðal þess sem fólk sér oft eftir er:
Að hafa ekki eytt meiri tíma með sínum nánustu – Eitt það algengasta sem kemur upp í huga fólks á þessum tímamótum er að því finnst það ekki hafa eytt nægum tíma með sínum nánustu. Í amstri hversdagsins hafi það orðið út undan og það vekur upp eftirsjá.
Mannleg samskipti eru mikilvæg fyrir varanlega vellíðan okkar. Sameiginleg augnablik, samtöl og minningar skapa oft það sem nánast nærir gleði okkar og lífsfyllingu. Að minna sjálfan þig á mikilvægi þessa sýnir að þú elskar sjálfan þig og virðir hjarta þitt.
Ástríðunni ýtt til hliðar „Ég hef tíma seinna“ – Skriftir, að mála, læra tungumál, ferðast, dansa . . . svo mörgum draumum var frestað með þeirri afsökun að það væri nægur tími síðar til að gera þetta. En þegar fólk fer á eftirlaun átta margir sig á að sá tími rann aldrei upp. Eftirsjáin liggur ekki bara í því sem ekki var gert, heldur einnig í að hafa vanmetið eigin óskir. Ástríður þínar eru ekki annars flokks, þær tengjast sjálfsmynd þinni, sköpunargleði og lífsgleði.
Heilsan vanrækt – Margir láta í ljós eftirsjá yfir að hafa ekki gætt betur að heilsunni. Krónískt stress, skortur á hreyfingu, ónægur svefn, lélegt mataræði . . . þetta tekur allt sinn toll að lokum. Það er ekki bara einhver leiðinleg kvöð að hugsa um líkama sinn, að hugsa vel um hann skilar sér á endanum í betri líðan.
Að hafa ekki þorað að gera breytingar á lífinu – Að skipta um vinnu, segja skilið við slæmar aðstæður, flytja, stofna fyrirtæki . . . margir eftirlaunaþegar sjá eftir að hafa ekki fylgt innsæi sínu. Óttinn við það óþekkta, fordómar annarra eða tilhugsunin um að missa ákveðin þægindi í lífinu héldu aftur af þeim á yngri árum. Þegar litið er um öxl sjá sumir að stærstu mistökin voru ekki að mistakast, heldur að reyna ekki. Að taka áhættu er ekki glannaskapur, það er að gefa sjálfum sér tækifæri til að lifa lífi sem er nær því að vera það sem maður vill.
