Hundaeigendur þekkja þetta eflaust flestir. Hurðin opnast og hundurinn breytist í pirraðan dyravörð sem geltir eða urrar að þeim sem kemur inn eða dregur sig í hlé. En þetta gerir hann þó ekki gagnvart öllum gestum.

Hundurinn tekur á móti Höllu fræknu þinni með gleðilátum en þegar Gunnar vinur þinn kemur, þá mæta honum ógnvænleg hljóð sem minna helst á hrollvekju.

En hver er ástæðan fyrir þessu? Því var svarað í ítalska miðlinum Corrieredellosport.

Þar kemur fram að ástæðuna sé að finna í háþróaðri getu hundsins til að lesa í umhverfið.

Rannsóknir hafa leitt í ljós að mismunandi viðbrögð hundsins við gestum séu ekki tilviljun ein. Þau byggjast á samspili merkja sem við tvífætlingarnir tökum oft ekki eftir.

Hundurinn getur hins vegar safnað upplýsingum með nefinu, augunum og eyrunum og ekki síst með því að lesa í stemmninguna.

Ef hundurinn tekur eftir neikvæðri orku, fer hann í varnarstöðu og bregst við með því að gelta eða virðast spenntur.

Stundum byggjast viðbrögð hans einfaldlega á því hvernig hann les augnaráð fólks eða hvernig göngulag þess er og lyktin af því getur einnig vakið margvísleg viðbrögð hjá hundinum.

Hjá hundum, sem eru ekki vanir mörgu fólki, getur hegðun af þessu tagi verið ansi áberandi. En í raun og veru eru þeir að vernda hina öruggu höfn sína í lífinu, þig og heimili ykkar.

Þótt hundurinn gelti að einhverjum, þá þýðir það ekki endilega að viðkomandi sé slæm manneskja.

Hegðun hundsins getur verið tilkomin vegna óöryggis eða fyrri reynslu eða jafnvel reynsluskorts. Nýjar og óþekktar aðstæður geta einnig gert hundinn órólegan.