Þú ert aleinn heima en samt sem áður hefur þú á tilfinningunni að einhver eða eitthvað sé einnig í húsinu. Það er eins og einhver standi við hliðina á þér. Þú hefur örugglega reynt að hrinda þessu frá þér og sannfæra þig um að þetta sé bara í kollinum á þér því sem raunsæismanneskja kaupir þú ekki hugmyndina um að draugar séu til.
Vísindamenn hafa auðvitað rannsakað þetta og komist að þeirri niðurstöðu að þetta hefur ekkert með yfirskilvitlega hluti að gera. Þetta er einfaldlega heilinn sem er að spila með þig með ofskynjunum.
Hin flókna uppbygging heilans og hin flóknu efnafræðilegu ferli, sem stýra virkni hans, eru uppspretta þess sem við skynjum. Stundum eru þessar skynjanir brenglaðar eða rangtúlkaðar.
Flestar þær tilfinningar sem tengjast því að einhver eða eitthvað sé nærri okkur tengjast skynjunarröskun því heilinn fylgir ekki alltaf réttu mynstri þegar hann vinnur úr upplýsingum.
Utanaðkomandi þættir, til dæmis innrahljóð eða rafsegulsvið geta einnig valdið ofskynjunum eða truflað skynjun okkar.
Í stuttu máli sagt þá leiðir heilinn okkur á villigötur og lætur okkur halda að það sé kominn draugur heim til okkar.
