Þegar Spánverjinn Juan López García fór á eftirlaun, eftir að hafa starfað sem bifvélavirki alla sína starfsævi, ákvað hann að byrja að hlaupa. Fyrst stefndi hann á að geta hlaupið eina mílu. Það virtist metnaðarfullt og gengu fyrstu tilraunir ekki að óskum. En García gafst ekki upp. Hann er í dag 82 ára og hefur slegið heimsmet í 50 kílómetra hlaupi í aldursflokki 80–84 ára. Árið 2024 hljóp hann fullt maraþon á 3 klukkustundum, 38 mínútum og 10 sekúndum. Hann sló þá Evrópumet og sigraði hlaupið í sínum aldursflokki.
Þessi ótrúlegi árangur hefur vakið athygli evrópskra vísindamanna sem rannsaka öldrun. Þeir vildu vita hvort viðteknar hugmyndir um öldrun væru í raun rangar. Er kannski aldrei of seint að byrja eða fékk García eitthvað í vöggugjöf sem aðrir fá vanalega ekki?
Niðurstaða rannsóknarinnar bendir til þess að García hafi vissulega verið lánsamur með gen. Hann er með mesta loftháða þol sem skráð hefur verið hjá manni á níræðisaldri og er í raun á pari við heilbrigða karlmenn á aldrinum 20-30 ára. Vöðvar hans nýta svo súrefni óvenjulega vel. En vísindamennirnir telja að þetta megi líka rekja til þess að García ákvað að koma sér í form. Árangurinn bendi þannig til þess að það sé ekki of seint fyrir okkur hin að byrja að hreyfa okkur.
Sjálfir segjast vísindamennirnir taka sér García til fyrirmyndar. Þeir ætli að ná að eldast svona vel og séu byrjaðir að hreyfa sig. Þeir báru mælingar á García saman við mælingar á eldri borgurum sem höfðu áður verið afreksíþróttamenn. Þessir fyrrum íþróttamenn höfðu haldið áfram að æfa á efri árum og náðu þannig að viðhalda hreysti og jafnvel bæta hana. Nú velta vísindamenn fyrir sér hvort að það sé í raun óhjákvæmilegt að efri árunum fylgi óumflýjanleg hnignun á vöðvum, snerpu, styrk og öðru.
Ólíkt afreksíþróttamönnunum hafði García verið tiltölulega mikill kyrrsetumaður. Þegar hann byrjaði að hlaupa þurfti hann að hafa mikið fyrir því og vinna sig hægt upp í lengri vegalengdir. Hann þrjóskaðist við og með árunum hljóp hann sífellt lengra og hraðar. Hann stundaði líka lyftingar og borðaði svokallað miðjarðarhafsmataræði sem þykir nokkuð hollt.
Lengi vel hafi vísindin gengið út frá því að það væri óæskilegt fyrir eldra fólk að stunda líkamsrækt og jafnvel var mælt gegn því. Vísindamennirnir evrópsku segja að García bendi til þess að þetta sé kollröng nálgun. Þeir mæla þó með því að fólk geri eins og García, flýti sér hægt og byrji rólega.
„Byrjið á því að ganga rösklega og svo getið þið kannski byrjað að hlaupa, sem hefur marga kosti. Það er aldrei of seint.“
García segist sjálfur vera steinhissa á þessum góða árangri. Hann vildi vissulega bæta heilsuna með því að byrja að hreyfa sig en óraði ekki fyrir því að hann yrði heimsmethafi í hlaupi á níræðisaldri. Hann segist engan veginn vera hættur að hlaupa. Þegar hann hugsar um níræðisaldur hugsar hann um ömmu sína og afa og hvað honum fannst þau gömul á þessum aldri. Sjálfur segist García ekki upplifa sig gamlan í dag.
