Þessari spurningu var nýlega velt upp á vef Live Science sem bendir á að í kjölfar fyrstu ferðar Kristófers Kólumbusar yfir Atlantshafið 1492 hafi Spánn og fleiri Evrópuríki staðið fyrir stórfelldu landnámi sem varð til þess að evrópskir landnemar og afkomendur þeirra lögðu stærsta hluta álfunnar undir sig.
En eins og við Íslendingar vitum, þá voru Kristófer Kólumbus og samferðamenn hans ekki fyrstu Evrópubúarnir sem komu til Norður-Ameríku. Eftir að víkingarnir tóku sér bólfestu á Íslandi og Grænlandi á níundu og tíundu öld, náðu þeir til Nýfundnalands í krinum árið 1000. Þeir komu sér upp útvarðstöð í L‘anse aux Meadows og notuðu hana sem útgangspunkt fyrir könnunarferðir um önnur svæði í norðausturhluta Norður-Ameríku. Sögulegar heimildir benda til að þeir hafi síðan komið sér upp annarri útvarðstöð sem nefnist „Hop“ en hún var einhvers staðar þar sem nú er New Brunswick.
En víkingarnir stunduðu ekki stórfellt landnám í Norður-Ameríku, að minnsta kosti ekki í samanburði við það sem aðrir Evrópubúar gerðu eftir 1492.
Live Science bendir á að það sé óljóst hvort víkingarnir hafi haft áhuga á að stækka yfirráðasvæði sitt í Norður-Ameríku og að útvarðstöðvar þeirra hafi verið fámennar og árekstrar við frumbyggja hafi ýtt við víkingunum að hverfa á brott. Aðrir þættir hafi einnig spilað inn í, þar á meðal erfið sjóleið og þéttbýlismyndun í Evrópu og Norður-Ameríku.
Birgitta Wallace, fornleifafræðingur emirítus hjá Parks Canada, hefur unnið mikið að rannsóknum á víkingum í Norður-Ameríku. Hún sagði að víkingarnir hafi ekki haft áhuga á landnámi í Norður-Ameríku á þessum tíma því grænlenska nýlendan þeirra hafi verið ný og verið að stækka en samt sem áður verið mjög lítil. Þegar víkingarnir komu til Vínlands höfðu þeir mestan áhuga á að finna náttúruauðlindir sem þeir gætu nýtt sér til að styðja við nýlenduna á Grænlandi sagði Wallace.
