Til að reyna að komast að ástæðunni þá fengu vísindamenn 40 unglingsstúlkur og ungar konur til liðs við sig. Þeir settu þær síðan í vandræðalegar aðstæður í von um að leysa gátuna.
Stúlkurnar og konurnar voru fengnar til að syngja karaókí og var þetta tekið upp á myndband. Þær fengu ekki að velja lögin sjálfar heldur voru þær látnar syngja fjögur lög sem eru ansi erfið í flutningi. Þetta eru: „All I Want for Christmas Is You“ eftir Mariah Carey; „All the Things You Said“ með t.A.T.u.; „Hello“ með Adele; og „Let It Go“ úr kvikmyndinni „Frosinn“.
Í rannsókninni, sem hefur verið birt í vísindaritinu Proceedings of the Royal Society B, kemur fram að þegar upptökunum var lokið var heili þátttakendanna skannaður með fMRI sem mælir óbeint virkni heilans með því að fylgjast með blóðflæðinu í gegnum hann. Á meðan á fMRI mælingunni stóð var þátttakendunum sýnd upptaka af þeim sjálfum að syngja og af öðrum þátttakanda sem söng á svipuðu stigi og þeir sjálfir. Þeir horfðu einnig á upptöku af atvinnusöngvara á svipuðum aldri syngja sömu lögin.
Til að gera þetta enn vandræðalegra, var þátttakendunum sagt að áhorfendur myndu horfa á upptökurnar með þeim.
Auk þess að fylgjast með virkni taugafruma í heila þátttakendanna, þá mældu vísindamennirnir breytingar á hitastigi kinna þeirra en það er mælikvarði á hversu mikið þeir roðna.
Þátttakendurnir roðnuðu meira þegar þeir horfðu á sjálfa sig syngja miðað við viðbrögð þeirra við söngi annarra. Þeim mun meira sem þær roðnuðu, þeim mun meiri var virkni taugafrumanna í litla heila. Litli heili er það svæði heilans sem stýrir hreyfingum og samhæfingu. Nýjar rannsóknir benda einnig til að hann geti tengst úrvinnslu tilfinninga og fleiri verkefnum.
Annað svæði heilans, sem sýndi meiri virkni þegar þátttakendurnir roðnuðu við að horfa á sjálfa sig, er það sem kemur að frumúrvinnslu sjónrænna þátta. Segja vísindamennirnir að þetta bendi til að það að roðna tengist ekki eingöngu úrvinnslu tilfinninga, heldur einnig þeim boðleiðum heilans sem hjálpa til við að stýra hvert fólk beinir athyglinni. Með öðrum orðum, það að roðna við að sjá upptöku af sjálfum sér virtist gera þátttakendur vandræðalegri en að sjá upptökur af öðrum.
Vísindamennirnir segja að út frá þessu megi ætla að það að hugsa um hugsanir annarra sé ekki eitthvað sem lætur fólk endilega roðna. Það að roðna geti verið hluti af sjálfvirkri örvun sem fólk finnur fyrir þegar það er útsett fyrir einhverju sem skiptir það sjálfu máli.
