Sciencealert segir að árum saman hafi vísindamenn rifist um hin svokölluðu „sturtuáhrif“ og af hverju þau koma fram. Nú hafa tvær tilraunir varpað ljósi á þetta.
Zac Irving, sem starfar hjá University of Virginia í Bandaríkjunum, stýrði þeim. Niðurstaðan bendir til að óhagganleg einbeiting vegna verkefnis geti verið óvinur sköpunargáfu. Það sé því hugsanlega betra að taka sér hlé og skella sér í annað verkefni sem krefst ekki eins mikillar hugsunar, til dæmis að fara í sturtu. Í því umhverfi, sem sturtan er, geti hugurinn reikað frjálsar án tilgangs eða stefnu en þó með ákveðinni þvingun. Vísindamennirnir telja að þegar hugurinn reikar þá sé fólk líklegra til að fá góðar hugmyndir.
Á hinn bóginn virðast leiðinleg verkefni ekki þvinga hugsanirnar nægilega til að frumlegar hugmyndir verði til. Þá sé líklegra að fólk missi einbeitinguna eða haldi áfram að hugsa um upphaflega vandamálið.
