Johnson var ein skærasta stjarna frjálsra íþrótta á níunda áratugnum. Þegar hann sigraði í 100 metra hlaupi á Ólympíuleikunum í Seoul 1998 á 9,79 sekúndum var hann á toppi ferilsins eða kannski ekki því þremur dögum eftir sigurinn kom í ljós að hann hafði notað stera og þannig haft rangt við.
Í nýrri sænskri heimildamynd segir Johnson að hann sé sannfærður um að allt hafi þetta verið sett á svið. Hann játar að hafa notað stera en segist aldrei hafa gert það þegar kom að mótum. Af þeim sökum eigi hann erfitt með að skilja að einmitt hann hafi fallið á lyfjaprófi. Margir aðrir íþróttamenn lágu einnig undir grun um að nota ólögleg efni, þar á meðal Carl Lewis, helsti keppinautur Johnson. En Lewis slapp alltaf.
„Þeir sögðu að stanozolol hefði fundist í líkama mínum en ég notaði aldrei það efni. Daginn eftir var Sports Illustrated tilbúið með forsíðuna „Ben Johnson – dópaður“. Það tekur marga mánuði að undirbúa svona mál. Þeir vissu hvað átti að gerast. Allt var sett á svið frá upphafi.“
Segir Johnson í heimildamyndinni að sögn Dagbladet.
Það er fleira undarlegt í tengslum við sýnið úr Johnson. Skýrsla um málið var opinberuð fyrir tveimur árum og þá kom fram að tveir aðrir verðlaunahafar hefðu fallið á lyfjaprófi en ekkert hafi verið aðhafst vegna þess.
Dagbladet ræddi við Ingrid Kristiansen, sem tók þátt í 10 km hlaupi á Ólympíuleikunum 1988, og sagðist hún viss um að Johnson hefði verið fórnarlamb.
„Hann var dópaður en maður getur vel ímyndað sér að allir í úrslitunum hafi verið dópaðir. Hann var sá sem var fórnað. Ég man að í mínum hópi fannst okkur skrýtið að hann hafi verið tekinn. Okkur fannst þetta líta þannig út að fleiri í þessum úrslitum hafi verið dópaðir. Hann var örugglega bara fórnarlamb. Það var í lagi að taka einn frá Kanada því hann var hlutlausari og ekki Bandaríkjamaður. Ég held að hann hafi verið mjög óheppinn.“
Johnson er ósáttur við hvernig málið hefur komið út í gegnum tíðina:
„Allir héldu að Carl Lewis væri hreinn og það halda margir enn í dag. Það er erfitt að skilja það.“
Sex af þeim átta, sem kepptu í úrslitum 100 metra hlaupsins 1988, féllu síðar á lyfjaprófum og margir telja að þessi úrslitakeppni hafi verið sú „óheiðarlegasta“ í sögunni.
