Mikið hefur mætt á áhöfn bandaríska flugmóðurskipsins Gerald R. Ford undanfarin misseri. Skipið hefur verið á sjó í átta mánuði og ekki liggur fyrir hvenær áhöfnin kemst næst í land en það mun gegna stóru hlutverki við líklegar hernaðaraðgerðir gegn Íran sem hafa verið í undirbúningi. Ljóst er þó að þessI langi tími fjarri nánustu fjölskyldu er farinn að taka sinn toll af hermönnunum um borð og eru sumir þeirra farnir að hugleiða það í fullri alvöru að hætta í sjóhernum um leið og núverandi verkefnum skipsins lýkur. Þar að auki eru aðstæður um borð sagðar auka enn á álagið og eru sumir hermannanna sagðir við það að bugast.
Skipið er nefnt eftir 38. forseta Bandaríkjanna, Gerald Ford, og var tekið í notkun árið 2017. Það er stærsta herskip Bandaríkjanna og raunar stærsta herskip sögunnar.
Það er 337 metra langt og 76 metra hátt og er kjarnorkuknúið. Pláss er fyrir um 80 herþotur á þilfarinu en það er 78 metra breitt þar sem það er breiðast. Um 4.600 manns eru í áhöfn skipsins en það er um 20 prósent færri en í eldri gerðum af flugmóðursskipum. Það skýrist einna helst af því að þörf er á færri höndum til að halda vélum skipsins gagnandi heldur en var á eldri skipunum.
Gerald R. Ford var sent af stað í júní á síðasta ári frá heimahöfn sinni í flotastöðinni í Norfolk í Virginíuríki og sigldi til Miðjarðarhafsins en þar var hlutverk þess að taka þátt í hernaði gegn Íran og vera hluti af auknum viðbúnaði Bandaríkjanna á svæðinu. Í ágúst var skipið sent norður á bóginn og fram í september tók það þátt í heræfingu í Norður-Atlantshafi með sjóherjum Noregs, Þýskalands og Frakkland. Að þeim loknum lagðist skipið að bryggju í Osló og tók þátt í ýmsum viðburðum.
Til stóð að í október myndi skipið snúa aftur til Bandaríkjanna og áhafnarmeðlimir fá þá að hitta fjölskyldur sínar í eigin persónu en þá var skipið hins vegar sent til Karíbahafsins til að taka þátt í hernaðaraðgerðum í Venesúela en meðal annars kom skipið að töku olíuskips á svæðinu.
Þegar þessum aðgerðum var lokið ákvað Donald Trump forseti að senda skipið ekki aftur heim heldur aftur austur á bóginn en því er ætlað að vera á Persaflóa sem hluti af viðbúnaði Bandaríkjanna á svæðinu vegna líklegra hernaðaðaraðgerða gegn Íran en Trump hefur hótað þeim semji írönsk stjórnvöld ekki um kjarnorkuáætlun landsins. Stefnir því allt í að áhöfnin verði a.m.k. eitt ár í burtu frá heimilium sínum.
Í umfjöllun The Wall Street Journal er rætt við áhafnarmeðlimi og fjölskyldur þeirra. Í þessum samtölum hefur komið fram að þessi langa sendiför skipsins sé farin að taka sinn toll. Langar fjarvistir eru hluti af lífi hermanna í bandaríska hernum en þetta þykir í meira lagi.
Einn hermaður um borð komst ekki í útför langaafa síns og annar hermaður, sem er kona og á lítið barn segist vera að hugleiða það í fúlustu alvöru að yfirgefa sjóherinn þegar skipverjar fá loks að snúa aftur heim eftir að hafa ekki séð barnið augliti til auglitis í allan þennan tíma.
Fram kemur einnig að vandamál hafi verið með frárennsli frá skipinu.
Í umfjölluninni er því sömuleiðis lýst hvernig slíkt álag á áhafnarmeðlimi og langvarandi fjarvera þeirra frá ástvinum geti skapað vandamál ekki eingöngu um borð í Gerald R. Ford heldur víðar í bandaríska sjóhernum.
