Þar skrifar hún um kílómetragjald á öll ökutæki sem tekið var upp um áramótin, en óhætt er að segja að hún sé ósátt með fyrirkomulagið og færir hún rök fyrir máli sínu.
„Við hjónin vorum lengi vel með bíllausan lífsstíl á meðan við vorum ung og spræk. En þegar maður er kominn á efri árin verður erfitt að vera bíllaus,” segir hún í grein sinni og bætir við að fyrir nokkrum árum hafi þau ákveðið að kaupa sparneytinn bíl sem gengur bæði fyrir bensíni og metani.
Úrsúla bendir á að metan sé sem stendur umhverfisvænasta eldsneytið sem verður til við rotnun á lífrænum úrgangi.
„Sleppi það út í andrúmsloftið er það margfalt skaðlegra en koltvísýringur. En það má brenna því sem eldsneyti í bílum. Þannig að við keyptum tvinnbíl, metan og bensín, og reyndum eins og við gátum að komast á stöðvar sem selja metan þó að þær séu fáar. Hvatningin var auðvitað líka að metan var talsvert ódýrari orkugjafi en bensín eða olía,“ segir hún og bætir við að núna eftir breytingu sé metan í raun dýrasti kosturinn þrátt fyrir að vera sá umhverfisvænasti.
Úrsúla veltir fyrir sér hvað sé eiginlega á bak við þetta og spyr hún hvar umhverfisstefna ríkisstjórnarinnar ef hvatningin sé að nota jarðefnaeldsneyti sem mest. „Að lækka verð á bensíni og dísilolíu það mikið að metan dettur út?“
Þá segir hún ósanngjarnt að kílómetragjaldið leggist jafn á allar bifreiðar undir 3,5 tonnum á þyngd.
„Þeir sem aka á léttum sparneytnum bílum og ekki á nagladekkjum eiga að borga sama kílómetragjald og stórir þungir jeppar sem eru á nöglum og eyða miklu af jarðefniseldsneyti. Manni finnst nú að þeir sem menga meira og slíta götunum meira eigi líka að borga meira. Menn sem aka svona „drekum“ hljóta að hafa efni á að borga í samræmi við það.“
Úrsúla skorar á ríkisstjórnina að endurskoða þessar reglur og þá spyr hún hvers vegna ekki eigi að leggja gjald á nagladekk þar sem aðrir góðir kostir eru í boði. Hún segir að lokum að reglurnar sem tóku gildi um áramótin séu alls ekki í anda virkrar stefnu í umhverfis- og loftslagsmálum.
