Sigrún Harðardóttir fiðluleikari spilar fyrstu fiðlu hjá Sinfóníuhljómsveit Íslands auk þess að vera verkefnastjóri barnadagskrár hjá Hörpu. Hún hefur sett upp leiksýningar fyrir yngstu kynslóðina, meðal annars Tjaldið í Borgarleikhúsinu, þar sem hún bæði leikur sjálf og semur gjarnan tónlistina eins og hún gerði fyrir Blómin á þakinu í Þjóðleikhúsinu.
Sigrún segist oft finna fyrir loddaralíðan þó vel gangi.
„Þegar maður er í einhverju svona flæði og skemmtilegum verkefnum þá er maður ekkert að velta því fyrir sér hvort maður geti samið tónlist. Maður gerir það bara. Ég er samt oft með þessa loddaralíðan. Ég er alltaf að bíða eftir að það komist upp um mig.“
Í viðtali í Segðu mér á RÚV segist Sigrún gjarnan hugsa um fiðrildaáhrifin í lífinu, hvernig eitt leiði af öðru og þannig hefur hún endað á þeim stað sem hún er nú. Hún vinnur mikið með leikhópnum Miðnætti sem hún er í ásamt Agnesi Wild og Eru Björg Harðardóttur.
„Ég reyni að temja mér að hugsa um flæðið og leyfa hlutunum bara að gerast. Góðir hlutir gerast ef maður er opinn.“
Með æskuvinkonu sinni, Agnesi Wild, leikstjóra, skapaði hún álfana Þorra og Þuru og hafa þær gert leikrit í Tjarnarbíói og þrjár seríur fyrir RÚV. Álfarnir urðu til í heita pottinum hjá móður Agnesar þegar Agnes og Sigrún voru 16 ára.
„Þau hefðu aldrei orðið til nema bara af því að við Agnes, sem leikur Þorra, vorum bara 16 ára krakkar, leiklistarnördar í Mosó, þegar við vorum fengnar til að koma með skemmtiatriði á leikskóla.“
Þá ákváðu þær að þetta skyldu verða álfar og móðir Agnesar stakk upp á nöfnunum. Sigrún kunni þrjú grip á gítar en átti engan gítar sjálf og fékk því lánaðan dótagítar frá litla bróður Agnesar.
„Ég held bara af því að framheilinn okkar var svo rosalega óþroskaður að við létum bara allt flakka. Þess vegna er þetta eins og það er.“
„Ég átti alveg smá erfitt með þetta á tímabili, að staðsetja mig. En núna er ég bara mjög sátt við að vera álfur og fiðluleikari og alls konar. Við eigum öll trúðinn innra með okkur.“
Hlusta má á viðtalið í heild sinni hér.
