Ummælin voru látin falla í nýlegum hlaðvarpsþætti Þjóðmála þar sem Stefán Einar var gestur, eins og svo gjarnan, ásamt kollega sínum, Herði Ægissyni, og stjórnandanum Gísla Frey Valdórssyni og hljóðuðu svo:
„Mér fannst nú Nanna Rögnvaldar ekki smekkleg kona, en svo virðist hún hafa farið á Ozempic og hún er bara orðin eins og færeyskt skerpukjöt. Hver vill borða mat frá svona konu? Mynduð þið kaupa matreiðslubækur frá henni. Ég bara missi matarlystina við tilhugsunina.“
Þegar brot úr þættinum var birt á samfélagsmiðlum varð allt vitlaust og létu ýmsir, þar á meðal Egil Helgason, Gunnar Smári Egilsson og Þóra Kristín Ásgeirsdóttir, vanþóknun sýna í ljós og sögðu Stefáni Einari til syndanna. Blaðamaðurinn svaraði hins vegar gagnrýnendum sínum fullum hálsi og var ekki á þeim buxunum að biðjast afsökunar.
Nanna sjálf tjáði sig síðar um málið og sagði að Stefán Einar væri einfaldlega hlægilegur að sínu mati og því kippti hún sér ekki upp við orðræðu hans.
Nánir ættingjar Nönnu eru þó greinilega ekki á sömu línu. Íslenskuprófessorinn Eiríkur Rögnvaldsson, bróðir Nönnu, skrifaði stutta færslu í gærkvöldi þar sem hann lét blaðamanninn heyra það. „Það er greinilegt að Stefán Einar Stefánsson er ennþá meiri skítakarakter og ómerkingur en ég hafði áttað mig á,“ skrifaði Eiríkur og sköpuðust miklar umræður við færsluna.
Eitthvað hefur Stefáni Einari mislíkað þráðurinn því tæpum sólarhring síðar mætti hann herskár í athugasemdsakerfið undir færslu Eiríkar á Facebook:
„ Mikið er þetta allt yfirvegað og kurteist. Öllum til sóma sem leggja orð í belg. Notaleg gífuryrði út af einum óviðeigandi brandara sem sumum fannst fyndinn og öðrum ekki. Auðvitað má aldrei segja óviðeigandi brandara!Verst að slaufunarsinnar og annað ofbeldislið hefur ekki lengur þann grundvöll sem það hossaði sér á meðan vókið reið hér húsum,“ skrifaði Stefán Einar.
Eiríki var ekki skemmt: „Það segir mest um þig að þú skilgreinir persónuníð sem brandara, og sérkennilegt að sjá upphafsmanninn tala um „gífuryrði“ og „ofbeldislið“. En það verður víst hver að fljúga eins og hann er fiðraður.“
Stefán Einar er ekki gjarn á leyfa andstæðingum að eiga síðasta orðið og hann svaraði Eiríki þótt eitthvað hafi nafn prófessorsins skolast til: „Nei Rögnvaldur. Þetta er ekki svona. Þú ert bara í þessum hópi sem sérð skratta í öllum hornum og hefur ekki litið glaðan dag svo árum skiptir. Gast ekki einu sinni setið á þér með gagnrýni á frábært áramótaskaup. Auðvitað er það brandari þegar helsti matgæðingur landsins fer í megrun, það blasir við öllum sem ekki eru forpokaðir vinstri fýlupúkar. Það má deila um orðalag og það var óviðeigandi í þessu tilviki. En gífuryrðin og ógeðið sem vellur út úr fólki í minn garð vegna þessa er kannski stærsti brandarinn. Unaðslesning sannast sagna sem ég skemmti mér konunglega yfir.“
Þessu svaraði Eiríkur á þessa leið: „Ég heiti reyndar Eiríkur svo að því sé til skila haldið. „Brandarinn“ svokallaði snerist nú um meira en megrun – „ekki smekkleg kona“ sagðirðu líka og „eins og skerpikjöt“. En það flokkast líklega ekki undir „gífuryrði“ og „ógeð“ að þínu mati. Hins vegar er það misskilningur að ég hafi „ekki litið glaðan dag svo árum skiptir“. Þvert á móti – ég er yfirleitt glaður og bjartsýnn (ekki samt svo bjartsýnn að ég þurfi að vera með sólgleraugu innan dyra). En það þýðir ekki að ég þegi yfir því þegar ómerkingar eru að níða annað fólk niður að ósekju.“
En þó að Stefán Einar væri hoppandi kátur með umræðuna þá gilti það sama ekki um Hjalta, son Nönnu. Ólíkt móður sinni sárnaði honum ummælin mjög og var kominn með upp í kok af siðfræðingnum.
Stefán Einar var snöggur til svars og lét sér fátt um finnast: „Svona eruð þið. Um það þarf engin orð að hafa. Hún hefur verið svona frábær í uppeldishlutverkinu hún mamma þín.“
