Nokkuð var deilt á fundum menntaráðs og síðan bæjarráðs í Kópavogi í vikunni um viljayfirlýsingu um einkarekstur samrekins leik- og grunnskóla í Vatnsendahvarfi milli bæjarins og Skóla Ísaks Jónssonar. Taldi minnihlutinn ótímabært að samþykkja viljayfirlýsinguna og taldi að leita hafi átt til fleiri aðila áður en samið var um hana og ekki hafi verið gætt að jafnræði. Einnig fullyrti minnihlutinn að bæjarstjóri hafi ekki haft neina heimild til að semja um um viljayfirlýsinguna en meirihlutinn andmælti því.
Viljayfirlýsingin var fyrst samþykkt í menntaráði en minnihlutinn vildi fresta málinu til næsta fundar og sagði í bókun að ekki lægju fyrir nauðsynlegar valkostagreiningar og ekki hafi verið gerð fullnægjandi grein fyrir samningsmarkmiðum sveitarfélagsins. Því lægju ekki fyrir þær upplýsingar sem þyrfti til að meta hvort að það að fara í viðræður við Skóla Ísaks Jónssonar væri gert á málefnalegum og faglegum grunni.
Jafnframt sagði minnihlutinn í menntaráði að það væri verulegt áhyggjuefni að Kópavogsbær skyldi ganga til viðræðna við einn tiltekinn aðila án þess að öðrum hefði verið gefinn kostur á að koma að borðinu. Með því væri ekki aðeins komið í veg fyrir að hægt væri að bera saman ólíkar leiðir áður en afstaða væri tekin, heldur vöknuðu einnig spurningar um hvort jafnræðis væri gætt með fullnægjandi hætti við undirbúning málsins. Áður en til undirritunar viljayfirlýsingar kæmi þyrfti að liggja fyrir opnari og vandaðri undirbúningur.
Fulltrúar meirihlutans, sem samanstendur af Sjálfstæðisflokknum og Framsóknarflokknum, í menntaráði fögnuðu hins vegar að Kópavogsbær hygðist ganga til samninga við Skóla Ísaks Jónssonar um rekstur nýs samrekins leik- og grunnskóla í Vatnsendahvarfi. Tilkoma Ísaksskóla samræmdist vel menntastefnu Kópavogsbæjar. Skóli Ísaks Jónssonar byggi yfir áratugalangri reynslu af menntun yngstu barna og hafi sinnt markvissri kennslu fimm ára barna og nemenda á yngsta stigi grunnskóla frá stofnun hans árið 1926. Meirihlutinn í menntaráði sagðist stoltur af því að skóli með slíka reynslu og þekkingu hafi sýnt áhuga á að útvíkka starfsemi sína og taka þátt í uppbyggingu skólastarfs í Kópavogi.
Viljayfirlýsingin var samþykkt af meirihluta menntaráðs og vísað til bæjarráðs og bæjarstjórnar til samþykktar.
Á fundi bæjarráðs andmælti minnihlutinn enn viljayfirlýsingunni og var harðorðari í sinni bókun en á fundi menntaráðs:
„Efni fyrirliggjandi viljayfirlýsingar felur í sér ráðstöfun mjög mikilla verðmæta af hálfu Kópavogsbæjar. Við ráðstöfun takmarkaðra gæða er Kópavogsbæ skylt að gæta ákvæða stjórnsýslulaga m.a. um jafnræði, lögmæti og gagnsæi áður en gengið er til samningaviðræðna við einn ákveðinn aðila. Bæjarstjóri gekk til slíkra viðræðna án nokkurrar vitneskju eða heimildar bæjarráðs.“
Meirihlutinn svaraði að bragði að um væri að ræða jákvætt og mikilvægt skref í uppbyggingu skólaþjónustu sem stuðlaði að fjölbreyttum lausnum og auknu framboði í menntamálum.
Viljayfirlýsingin væri ekki lögformlega bindandi samningur um rekstur eða fjárskuldbindingar milli aðila, heldur lýsing á ásetningi þeirra til að hefja formlegar viðræður og samstarf.
Minnihlutinn svaraði með annari bókun um að viljayfirlýsingin útiloki að aðrir komi að verkefninu:
„Afstaða okkar ræðst ekki af viðhorfi til viðsemjandans heldur viljum við að sveitarfélagið Kópavogur standi vörð um meginreglur stjórnsýslulaga.“
Meirihlutinn svaraði þessu þannig að samkvæmt lögum sé sveitarfélögum heimilt að fela sjálfstæðum aðila rekstur skóla á grundvelli þjónustusamnings og velja sér samstarfsaðila við slíkt verkefni:
„Að sjálfsögðu verður gætt að því í ferlinu sem framundan er að góðum stjórnsýsluháttum verði áfram fylgt.“
Lauk þessum gagnkvæmu bókunum á fundi bæjarráðs með bókun minnihluta sem sagðist ekki efast um heimild Kópavogsbæjar til að fela sjálfstæðum aðila rekstur skóla á grundvelli þjónustusamnings:
„Sú heimild er þó bundin því að í upphafi sé kannað hvort fleiri aðilar en einn geti komið til móts við skilgreindar þarfir bæjarins.“
