Eins og greint hefur verið frá er þekktasti íbúi Tenerife, Anna Kristjánsdóttir pistlahöfundur og fyrrum vélstýra, að flytja aftur heim til Íslands. Anna hefur búið í nærri sjö ár á Tenerife og er orðin landsþekkt fyrir daglega pistla sína um lífið þar ytra.
Í pistli dagsins segir Anna frá því að hún hafi ákveðið að kaupa farseðilinn snemma og því sest við tölvuna í gær til að kaupa miða í lok maí.
„Allt gekk vandalaust til að byrja með. Ég fann réttu dagsetninguna, afmælisdag tveggja frækna minna og um leið dánardag móðurafa míns, snobbuð sem ég er, valdi ég að sjálfsögðu Saga Class enda mikill farangur meðferðis. Síðan valdi ég sæti í vélinni og svo ákvað ég að nota vildarpunktana mína áður en ég færi að nota kreditkortið mitt. Svo ætlaði ég að greiða og þá fyrst byrjuðu vandræðin.“
Segir Anna frá að fyrirmæli hafi birst á útlensku um að samþykkja farmiðakaupin með svokölluðum Electronic ID. Hún hafi reynt að svara, „en var þá bent á eitthvert furðufyrirtæki í miðausturlöndum til að fá samþykki fyrir greiðslunni. Ég hætti við kaupin á farmiðanum, en hugsaði svo, kannski gerði ég villu og reyndi aftur. Það gekk ljómandi vel nema að ég átti enga vildarpunkta lengur til að greiða með. Þeir voru horfnir.
Ég þurfti að nota símann og sá þá að beiðni um kvittun með rafrænum skilríkjum hafði runnið út á tíma og þar með var komin skýring á þessu Electronic ID. Af hverju gat þetta ekki verið á íslensku?“
Anna hætti aftur við að kaupa farseðilinn og gerði ítrekaðar tilraunir til að ná sambandi við Icelandair,
„fékk fyrst samband við einhverja tölvu og af því að mér leiðast samræður við heimskar tölvur og bað um lifandi þjónustufulltrúa fékk ég loksins samband við eina sem kunni ekki íslensku. Hún bauð mér að láta íslenskan fulltrúa hringja í mig sem ég þáði.“
Segir Anna að um klukkustund seinna hafi hún séð að vildarpunktarnir hennar voru komnir aftur á sinn stað og hún gerði nýja tilraun til þess að panta far til Íslands. Það stóðst að þegar íslenski þjónustufulltrúinn hringdi í hana var hún að ljúka við farmiðakaupin.
„Það var eitt sem olli mér áhyggjum. Þegar ég gerði tilraun númer tvö að kaupa fargjaldið til Íslands hafði það hækkað um ca þrjátíu þúsund krónur, en þegar ég gerði þriðju tilraunina var verðið aftur orðið eðlilegt. Hvað veldur þessu?“
