Mál fósturheimilisins Bakkakots hefur vakið mikla athygli eftir umfjöllun Kveiks í byrjun vikunnar. Þar stigu fram menn sem voru þar í fóstri á árum áður og opnuðu sig um ofbeldið sem þeir urðu fyrir í vistinni. Kristrún fundaði með þolendum í gær, en hún sagði fyrr í vikunni að vonir stæðu til þess að áðurnefnt frumvarp muni laga stöðu fósturmála á Íslandi.
Guðlaugur skrifar:
„Það verður samt ekki setið undir því þegjandi þegar forsætisráðherra segist vonast til þess að það lagafrumvarp sem hafi verið í samráðsgátt stjórnvalda fyrr í vetur og komi fyrir þingið núna á vormánuðum eigi að laga stöðu fósturmála á Íslandi. Það frumvarp gerir það ekki og það var ekki ásetningur um slíkt heldur kemur fram í athugasemdum þess frumvarps að fósturmál verði tekin til frekari skoðunar síðar því frekari breytingar séu ekki tímabærar að svo stöddu. Það vorum við sem erum föst í þessu kerfi sem vorum að vona, þið stóðuð ekki undir þeim væntingum með því frumvarpi sem var lagt fram til samráðs. Enda bendir Barnavernd Reykjavíkur þar á, í sinni umsögn, að litlar breytingar séu gerðar á núverandi fósturkafla laganna og segir það þrátt fyrir skýrt ákall um það á undanförnum árum frá barnaverndarþjónustum.“
Guðlaugur segir að félag hans hafi verið vongott vegna heildarendurskoðunar barnaverndarlaga. Vonaðist félagið eftir sæti við borðið við endurskoðunina, enda hafi það bestu yfirsýnina yfir kerfin, í raun betri en hið opinbera sem þurfi að leita til félagsins til að komast í samband við fósturforeldra þar sem þá skortir yfirsýnina. Ólíkt því sem Kristrún haldi fram þá hafi þó verið tekin ákvörðun um að undanskilja fósturmál sérstaklega frá þessari endurskoðun og var Félagi fósturforeldra ekki einu sinni boðið að senda inn umsögn. Guðlaugur segir að það sama hafi gerst þegar lög um samþættingu þjónustu í þágu farsældar barna voru lögfest fyrir skömmu.
Enn og aftur þurfi fósturmál að bíða og félagið þurfi áfram að halda eyðimerkurgöngu sinni um kerfið. Árið 2024 hafi félagið fengið styrk frá hinu opinbera og átti samtímis uppsafnað fé. Þá tókst þeim að ráða inn hlutastarfsmann. Ráðuneytið krafðist þess að starfsmaður þessi veitti fósturforeldrum þjónustu og ráðgjöf og héldi skrá til að kortleggja hindranir í kerfinu. Það var gert en ráðuneytið hafði þó engan áhuga á kortlagningunni þegar hún var tilbúin.
Þar sem hið opinbera hafi ekki næga yfirsýn yfir fósturmálin þá efast Guðlaugur um að gögn hins opinbera séu áreiðanleg.
„Við höfum því litla trú á þeim tölum sem þið leggið á borð um fjölda þeirra barna sem eru í fóstri eða þann fjölda sem er með börn í fóstri. Sannarlega getið þið staðfest þær tölur sem þið eruð búin að ná utan um. En við erum að biðja um sterkari og öflugri skref heldur en hingað til hafa verið tekin. Við viljum sjá forsætisráðherra sem gerir meira en að binda vonir við eigin aðgerðir. Það erum við sem erum vonsvikin af verkum ríkisstjórnar nú og allra fyrri ára.“
Guðlaugur segir að félagið ætli ekki að una þessari stöðu lengur. Það þurfi kerfisbreytingar og alvöru eftirlit með stofnunum.
